Blog Image

blog2 verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS

Blog - Megamastos –  Rubrieken

Vagina dentata

H. Halewijn. Posted on zo, februari 02, 2020 16:42

La très-chère était nue, et connaissant mon cœur,

Elle n”avait gardé que ses bijoux sonores,…

Baudelaire

Buiten vroor het de stenen uit de grond, binnen koesterden Richard en ik ons in de gloed van een fel brandend haardvuur, een vol glas ‘whisky on the rocks’ binnen handbereik. Mijn goede vriend Richard is een bekend antropoloog die boeiend kan vertellen over zijn vele reizen diep in de Afrikaanse jungle. Hij lurkte aan zijn pijp en schraapte zijn keel. Ik keek hem verwachtingsvol aan.

“Heb ik je ooit verteld over mijn expeditie in de Verhalenzee?”, stak hij van wal. Ik schudde het hoofd. “De Verhalenzee moet je niet in Afrika zoeken. Je komt er alleen via een P2C2E.”

“Een P2C2E?”

‘A Process too Complicated to Explain.’ “Hoe dat precies in zijn werk gaat kan je in Rushdie’s ‘Haroun and the Sea of Stories’ lezen en vertel ik je wel een andere keer. Mijn verhaal begint terwijl ik met enkele vrienden in een kleine sloep aan het dobberen ben op de golven van de Verhalenzee. Die zee is in verschillende opzichten uniek: niet alleen is het water ervan zoet en lekker, maar er kronkelen veelkleurige linten door heen, die je naar de boeiendste verhalen leiden van zodra je ze opslobbert. Gezien zijn leeftijd is het begrijpelijk dat Haroun slechts een klein deel van de Verhalenzee heeft verkend, in het bijzonder de baai waar het van sprookjes krioelt. Wij waren echter op zoek naar de onderzeese bron van erotische verhalen en zetten koers naar de plaats waar de landtong van Lingam zich in de Straat van Yoni stort. We troffen op die plek inderdaad een concentratie van vuurrode linten aan, wat het beste deed verhopen.

Ik boog me over de rand van de sloep, nam een slok en…

…bevond me in een halfduistere kamer waar een groot haardvuur brandde. Ik merkte dat ik naakt was en blootsvoets op een tapijt van dikke Perzische wol stond, waar ik tot mijn enkels in weg zakte. Terwijl mijn ogen zich langzaam aan de duisternis wenden, inhaleerde ik diep: er hing een zwoele geur van patchoeli vermengd met brandend dennenhout. De kamer bleek zeer rijk uitgerust vol rode pluche zetels en barokke bijzettafeltjes. Een flikkerend kaarsje in de hoek dat het met goud ingelegd leer van de wanden deed glimmen en de vlammen van het haardvuur waren echter de enige lichtbron. Toen viel mijn oog op haar.

Voor het haardvuur lag naakt op een groot tijgervel een prachtige zwarte jonge vrouw. Ze droeg enkel een halssnoer van stukjes zilver en ebbenhout, die haar grote peervormige borsten eerder accentueerden dan bedekten. Ze lag op haar rug: haar buik en eindeloze benen glommen in de dansende vlammen. Traag draaide ze zich op haar zij naar mij toe waarbij haar halssnoer zachtjes rinkelde. Zich bewust van haar eigen schoonheid nam ze een wellustige pose aan, duwde haar boezem naar voren en opende haar dijen een weinig. Glimlachend keek ze toe hoe mijn penis zich met schokjes oprichtte.

Met trillende penis in volle erectie bleef ik als aan de grond genageld staan tot ze me met lome hand naderbij wenkte. Ik vleide me naast haar neer, schoof een arm onder haar ranke hals en streelde met mijn vrije hand haar gave huid. Als je nog nooit met een zwarte vrouw hebt gevreeën, moet je dat zeker eens doen. Hun huid is droger en gladder dan die van een blanke. De vrouw die in mijn armen lag was de perfectie zelf. Geen moedervlek of wratje te bespeuren, waar ik ook mijn hand liet glijden: haar hals, haar borsten, haar heupen, haar buik, haar billen of haar dijen. Vraag me niet waarom, maar ik was er innerlijk van overtuigd dat haar linker bil het teken van de lotus moest dragen. Maar nee, geen tattoo, geen litteken, niets verstoorde de gaafheid van haar huid. Ik begroef mijn neus in de gleuf tussen haar borsten en snoof diep: een bedwelmend mengsel van pepernoot, muskus en jasmijn. Ze hield mijn penis vast maar nam verder weinig initiatief buiten het loom ondergaan van de strelingen van mijn hand en vingers die alle heuvels en dalen van haar lichaam verkenden. Haar tepels groeiden en gloeiden onder mijn vingers, maar het meest nog leek ze te genieten van de cirkelbewegingen die mijn vingers over haar gladde buik maakten: mijn hand maakte langzaam steeds grotere kringen rond haar navel, tot ik haar venusheuvel bereikte en naar het kleinood tussen haar dijen begon te reiken.

Ze slaakte een diepe zucht en richtte zich half op. Opnieuw dat verrukkelijk rinkelen van haar halssnoer dat mij tot op mijn doodsbed zal bijblijven. Ze trok mijn voorhuid naar beneden en begon met haar handpalm mijn ontblote eikel te masseren. Ze deed het zo zacht en vaardig dat mijn voorvocht al spoedig rijkelijk ging stromen. Van zodra haar hand goed nat was, begon ze me langzaam af te trekken, me nu eens diep in de ogen kijkend en dan weer met haar lippen naar mijn lippen en tong happend. Intussen had mijn wijsvinger in haar spleetje haar G-plek gevonden, zodat ook bij haar de liefdessappen overvloedig vloeiden.

Met een tikje op haar bil gaf ik aan dat ik klaar was voor het echte werk. Zonder aarzelen posteerde ze zich op handen en knieën en bood mij haar kont aan. Ik knielde achter haar neer en gaf mijn ogen goed de kost. Wat een stevige, mooie ronde billen waar de vlammetjes van het haardvuur grillige patronen op tekenden! Hoe verleidelijk, die vlezige donkerbruine schaamlippen die open stonden en waar binnen het rozige vlees van haar schede zich haarscherp aftekende! Ik legde beide handen op haar heupen, drukte mijn eikel tegen haar vochtig spleetje en gleed vlot tot aan mijn ballen naar binnen.

Geen van ons beiden bleek luidruchtig bij het vrijen. In de stille kamer was enkel het knetteren van het brandend dennenhout te horen, het kletsend geluid van mijn ballen tegen haar billen en het ritmisch gerinkel van haar halssnoer, dat telkens tegen haar borsten tikte nu die heftig heen en weer slingerden onder het geweld van mijn harde en diepe stoten in haar schede. Plots kromde ze haar rug, dus ik dacht dat ze op het punt stond te klaar te komen. Maar haast tezelfdertijd voelde ik twee rijen scherpe tanden zich om de schacht van mijn penis klemmen. Ik schrok en wou me uit haar terugtrekken, maar de tanden lieten niet los. Integendeel, ze klemden zich steeds vaster in mijn penis vast met de bedoeling hem glad af te bijten. Ik gilde het uit, verloor het bewustzijn en…

…bevond me op mijn rug in de sloep, de bezorgde gezichten van mijn vrienden over me heen gebogen. Ze hadden me opeens lijkbleek zien worden en het leek wel of ik aan het verdrinken was. Dus hadden ze me meteen uit het water gesleurd. Ik vertelde kort wat me was overkomen. Een vriend herinnerde zich opeens het relaas van de vergiftiging van de Verhalenzee, waaraan Haroun door zijn dapper optreden een einde aan had gemaakt. Waarschijnlijk bevatte de Verhalenzee nog restjes gif, die in mijn geval wat een heerlijk avontuur beloofde te worden lelijk hadden verstoord.” Hier stopte Richard zijn relaas en onder de indruk van zijn verhaal staarde ik zwijgend in de vlammen.

“Weet je,” doorbrak Richard de stilte, “had ik wat beter opgelet in de les Indische mythologie, dan was me dit nooit overkomen.”

“Hoezo?”

“Het ontbreken van het teken van de lotus op haar linker bil. De demon Adi wou de dood van zijn vader wreken en nam de gedaante aan van de vrouw van Shiva. Adi had de vagina daarbij uitgerust met stalen tanden om Shiva te ontmannen. Shiva nam haar in de armen om er mee te vrijen, miste echter het teken van de lotus op haar linker bil en rook onraad. Hij wapende zijn lingam daarom met een krachtige bliksemstraal, die Adi’s schoot verpulverde.”

“Heb je nog iets van je avontuur overgehouden?” Vroeg ik vol medeleven. “Totaal niets, kijk zelf maar,” antwoordde Richard en trok zijn broek naar beneden.

Ik begreep de wenk en knielde tussen zijn geopende knieën. Met zo een sterk verhaal had hij best een goede pijpbeurt verdiend. En natuurlijk kon ik het niet laten om, precies op het moment dat hij in mijn mond klaar kwam, even plagerig in zijn neukstaaf te bijten!

Heer Halewijn



Hoe België uiteindelijk een federale regering kreeg

H. Halewijn. Posted on di, januari 28, 2020 18:21

Alle personages in het volgende verhaal zijn fictief en elke gelijkenis met bestaande personen berust dus op puur toeval. Doe in het echt aan politiek met een koel hoofd en propere handen.

Het moe getergde volk had hen, een duizendtal dagen na de verkiezingen, in de kroonzaal van het paleis te Brussel opgesloten tot ze eens konden worden over een nieuwe regering. Met “ze” bedoel ik een schare eminente politici uit het noorden en het zuiden des lands. God zij dank ben ik hun namen voor het merendeel vergeten. De zon ging onder over de derde dag van hun gevangenschap en het zag er naar uit dat ze opnieuw een nacht op het Koninklijke vloerkleed zouden moeten doorbrengen. De hoofdrolspelers, Ward De Bever en Pol Baguette keken elkaar grimmig aan. De impasse was compleet. Goedele, die tot die tijd weinig anders had mogen doen dan op tijd en stond de koffie brengen, zij voelde dat haar uur gekomen was. Ze rechtte haar rug (en kreeg daarmee meteen de volle aandacht van het gros van de heren politici, allen zeer geïnteresseerd in haar volle boezem) en stak gedecideerd van wal.

“Weet je wat ons probleem is? Ons maatpak. We zitten hier rond een tafel tegenover elkaar en dragen ons maatpak als een harnas dat elke positieve kundalini-stroom die van de andere uitgaat tegenhoudt. Zo komen we nooit tot de juiste stemming om een compromis te vinden.”

“En hoe dacht je dan die kundalini-stroom op te wekken?” Vroeg Ward smalend.

“We moeten ons allen uitkleden,” antwoordde Goedele resoluut. Haar voorstel werd eerst op hoongelach onthaald, maar Goedele beschikte niet enkel over een ijzeren wilskracht en een ontwapenende glimlach, maar ook over de noodzakelijke fysieke attributen om de radeloze politici uiteindelijk overstag te doen gaan. De meeste jassen waren al uit, maar nu volgden ook de dassen en de hemden. Bij het ondergoed werd even geaarzeld, maar Goedele en enkele goed uit de kluiten gewassen collega-politici gaven zonder aarzelen het voorbeeld en werden uiteindelijk door iedereen gevolgd.

Op aanwijzing van Goedele ging ieder naakt in een kring staan. Elkaars hand vasthoudend begonnen ze samen “Om Mani Padme Hoem” te chanten en met hun heupen zachtjes heen en weer te bewegen. Kwam het door het chanten of door de charmes van het handvol heupwiegende dames die tot de politieke deliberatie was toegelaten? Feit was dat bij verschillende heren ter hoogte van hun middel iets in beweging kwam.

“Ik zie dat de kundalini-stroom op gang begint te komen,” constateerde Goedele tevreden. De dames in de kring hadden het ook gezien en begonnen te blozen, wat de erecties van de heren nog versnelde. In de kring van blote politici stroomde de kundalini nu zo heftig dat Goedele moed kreeg om een stapje verder te gaan.

“Ik voel nog een blokkade tussen Ward en Pol die ons hindert om een toestand van volledige harmonie te bereiken.” Ze wist dat die blokkade enkel kon verdwijnen als beide heren met elkaar vrijden, maar wist ook dat de vraag wie daarbij boven mocht liggen tot eindeloze discussies zou leiden. Ze nodigde beide heren daarom uit om midden in de kring te stappen en zich naast elkaar op hun zij te leggen. Ward en Pol stribbelden eerst wat tegen, maar stemden uiteindelijk toe onder de bedinging dat de ene rechts en de andere links mocht blijven liggen. Goedele positioneerde beiden zo dat hun gezicht vlak tegenover de penis van de andere kwam te rusten.

“Kom Ward en Pol, nu rekenen we op jullie om elkaar te verwennen en zo de kundalini vrijelijk te laten stromen,” ging ze verder. Ward reageerde geschokt en wou opspringen, maar werd door Goedele gedecideerd met een slanke vrouwenvoet tegen de grond gedrukt. “Kom nou Ward, toon je een staatsman! Als je het doet, mag je het daarna met mij doen.” Dat was slim gezien van Goedele, want ze had gemerkt hoe Ward in de voorgaande dagen herhaaldelijk had geprobeerd om onder haar rok te gluren. Pol had er minder problemen mee, want die routine was hem aangeleerd door een oud-voorzitter van zijn partij. Hij was daardoor zo bedreven in blow jobs dat Ward binnen de kortste keren op temperatuur kwam en uiteindelijk ook de baguette van Pol in zijn mond nam.

Terwijl beiden goed hun best deden, rees de kundalini in de kring van blote politici naar een hoogtepunt. Handen werden gelost en zochten hun weg naar de meest intieme plekjes van de kringgenoten. De grootste durvers begonnen zich zelfs boven het vrijende paar af te trekken.

Het hek was helemaal van de dam eens Pol en Ward klaarkwamen onder een douche van spetterend zaad en Goedele op haar rug ging liggen omdat Ward zijn beloning in ontvangst kon nemen van zodra hij dit weer bij machte was. Alle remmen gingen los en al snel ontstond een orgie van ineenstrengelende ‘gestelde lichamen’. Alle aanwezigen deed hun best om in het landsbelang hun intieme lichaamssappen op orale, vaginale en rectale wijze te vermengen met het oog op bestendiging van de politieke harmonie. Het duurde een hele tijd, maar uiteindelijk was iedereen bevredigd.

Fysiek uitgeput maar mentaal op scherp sprong Ward recht en zette zich aan tafel. Zonder eerst te douchen of zelfs zijn handen maar te wassen… en dat terwijl hij, de wijze lessen van zijn grootste politieke leermeester (“Mr. Grab-them-by-the-Pussy”) indachtig, zijn vingers in verschillende natte kutjes had gestopt. Nu er eindelijk politieke harmonie was bereikt, was het nu of nooit. Zonder aarzelen greep hij naar een pen om een regeringsverklaring te schrijven waar alle politieke partijen zich in zouden kunnen vinden.

“Kom jongens en meisjes,” spoorde hij de anderen aan, “we zoeken drie heldere actiepunten voor een nieuwe regering.”

“Meer blow jobs!”

“Precies, in de horeca zal dit de bediening iets vertragen, maar de klantentevredenheid zal er sterk door stijgen”, stemde een politicus in.

“Juist,” vulde een andere aan, “en in de KMO sector zal het de werkgelegenheid een boost geven want een blow job is zeer arbeidsintensief!”

“En het zal de schietkracht van ons leger fel vergroten zodat onze NAVO-partners niet langer zullen zeuren dat we te weinig aan defensie besteden,” wist een andere nog. “Goed,” vatte Ward samen, “het eerste actiepunt is aangenomen. De mantra van de nieuwe regering zal “blow jobs, blow jobs, blow jobs” zijn!”

“We kiezen resoluut voor de omslag naar duurzame en hernieuwbare seksuele energie,” stelde een groene politica voor. Er ontstond enige discussie of dit tot de bevoegdheid van de federale regering behoorde. Was seksuele energie niet bij uitstek een persoonsgebonden materie en dus exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschappen? En waren de maatregelen die zich leken op te dringen (men dacht spontaan aan het vol hangen van alle bushaltes met 4F verhalen en de uitbreiding van de zendtijd op VRT en RTBF voor erotische films) niet een opdracht voor de Gemeenschappen?

“Toch kan ook het federale een belangrijke bijdrage leveren,” bracht een politicus hier tegenin, “denk bijvoorbeeld aan de fiscale striptease die elke werkende burger ondergaat.”

“Heel juist, “ vulde een andere aan, “de meeste mensen denken dat met het betalen van hun inkomstenbelasting de kous af is, maar dan begint de fiscale striptease pas.” Na veel discussie werd besloten een Inter-federale Werkgroep voor Liefde en Lust op te richten om de bevoegdheidskwestie te ontmijnen en een actieplan op te stellen. Op die voorwaarde konden alle partijen zich in dit tweede actiepunt vinden.

“Heeft iemand een voorstel voor het derde actiepunt?”

“Het gat in de begroting dichten,” werd ter rechterzijde geopperd. De stemming zakte meteen enkele graden.

“Hoe denk je dat dan te doen?” Vroeg men smalend ter linkerzijde.

“Heel eenvoudig, we splitsen het gat in een miljoen kleine gaatjes en verdelen die over alle gezinnen in België, met het verzoek het hen toegewezen gaatje op te vullen.”

“Daar zal weinig animo voor zijn,” riposteerde een voormalig minister van financiën.

“Nee wacht, we bieden het gaatje natuurlijk niet zomaar aan, maar verpakken het als de kern van een kunstvagina in cyberskin. Ik wed dat de meeste mannen hun best zullen doen om het gaatje zo vaak mogelijk te vullen.” De stemmingsbarometer schoot meteen weer de hoogte in en vooral de heren politici toonden zich laaiend enthousiast. Eén stelde zelfs voor om de kunstkut in verschillende formaten aan te bieden, en wel in de vorm van natuurgetrouwe afgietsels van de kutjes van de meest populaire vrouwelijke politici. Dit voorstel werd een ogenblik overwogen maar uiteindelijk verworpen als seksistisch en in strijd met de Europese Verordening voor de Bescherming van de Persoonlijke Levenssfeer.

Nadat een andere politicus had bedwongen dat er ook kunstanussen zouden aangeboden worden aangeboden voor zij die meer interesse hadden in anaal verkeer, stond Ward op het punt om ook dit derde voorstel af te hameren, toen een politica zich plots in het debat mengde.

“In het belang van de gender gelijkheid eis ik dat er een gelijke hoeveelheid aan dildo’s wordt uitgedeeld!”, zei ze resoluut.

“Nou goed,” klonk het uit uiterst rechtse hoek, “maar dan enkel dildo’s in een blanke kleur, want het moet ook niet al te gek worden.” Daarop ontspon zich een bitse discussie waar onderlinge verwijten van racisme en volksverraad naar elkaars hoofd werden geslingerd, maar dat uiteindelijk uitmondde in een typisch Belgisch compromis waar niemand echt gelukkig mee was: de dildo’s zouden enkel in de Belgische driekleur worden aangeboden.

Met tevredenheid konden Ward en Pol vaststellen dat het werk af was. Ze hadden een sterk regeringsprogramma waar iedere partij achter stond en hadden in het geniep al onderling een afspraakje gemaakt om in privékring de kundalini-uitwisseling verder te zetten. De nieuwe regering werd zonder veel discussie gevormd want ieder was het erover eens dat de premier een jonge vrouw moest zijn en het kabinet uit evenveel mannen als vrouwen moest bestaan.

Onder de nieuwe regering bloeide België op als nooit tevoren. Ons land schoot omhoog op alle internationale ranking die de levenskwaliteit meten en van overal ter wereld stroomden investeerders toe. België werd gidsland voor alle aspecten van het leven die er echt toe doen en de babyboom die snel volgde maakte een eind aan alle zorgen over de veroudering van de bevolking. En als er onder politici al eens werd geruzied, werd dit met de Goedele-methode snel en vakkundig opgelost.

Heer Halewijn



Bericht uit de catacomben van Boekheim

H. Halewijn. Posted on di, december 24, 2019 16:48

In de winter van 2012 bezocht ik een stoffig antiquariaat te Leipzig ergens in het Waldstrassviertel. Mijn oog rustte bij toeval op een boekje in rood leren kaft op het plankje “erotica”, half verscholen tussen de eerste druk van ‘Chansons secrètes de Bilitis’ en een vertaling in het Manchu van de Jin Ping Mei. Het boekje trok mijn aandacht door zijn Nederlandse titel: ‘Daar lig je dan!’ De kaft vermeldde ene ‘Watashi no Yubi’ als auteur maar gaf verder niets over de inhoud prijs. Het was in een doorzichtig plastic gewikkeld en ik kon het dus niet open maken om het nader te onderzoeken.

Op mijn vraag aan de antiquair, een gerimpeld heertje in stofjas, of ik de plastic wikkel los kon maken, riep hij verrassend fel.

“Geen sprake van!”

“Hoe zo?”

“Dit boek komt uit de catacomben van Boekheim, en je weet allicht dat daar uiterst gevaarlijke boeken tussen zitten. Er zijn er bij die je kunnen doden zodra je ze openslaat of die je hele huis in brand kunnen zetten. Ik neem geen risico. Dit is een zeer zeldzaam exemplaar. Voor honderd euro mag je het mee naar huis nemen, maar in geen geval in mijn winkel openen.”

“ -De catacomben van Boekheim?- Dat is toch een verzinsel uit -De stad van de dromende boeken,- een avonturenroman van Walter Moers?”

“Ik ken Walter Moers persoonlijk, en geloof mij vrij, die man beschikt over geen greintje fantasie. Alles wat hij heeft opgeschreven heeft hij aan de lijve meegemaakt. Nee, in geen geval gaat de wikkel eraf waar ik bij sta.”

Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, al vond ik honderd euro wel wat veel voor een dun boekje waarbij het raden was naar de inhoud. De antiquair bleek echter over een grote mensenkennis te beschikken; hij hield voet bij stuk, terecht vermoedend dat ik tenslotte toch toe zou happen. Met mijn nieuw kleinood onder de arm keerde ik naar mijn hotelkamer terug, waar ik haastig de wikkel van het boek verwijderde, nog voor ik mijn winterjas had uitgetrokken. Op het eerste blad stond een citaat uit Novalis:

“Ich lebe bei Tage

Voll Glauben und Mut

Und sterbe die Nächte

In heiliger Glut.”

Voor de rest was het boekje van de eerste tot de laatste bladzijde maagdelijk wit. Die schoft had me voor honderd euro bedrogen! Ik rende mijn kamer uit om rekenschap te vragen. Inmiddels was het echter fel beginnen sneeuwen, en hoe lang ik ook in de vele zijstraatjes van het Waldstrassviertel rond dwaalde, ik kon het antiquariaat niet meer terugvinden.

Moe en verkleumd keerde ik naar mijn hotel terug, waarna ik het onding op mijn nachttafel naast het bed gooide om het ooit als notitieboekje te gebruiken. Eerst vlak voor het slapen gaan sloeg ik het boekje nog eens open. Groot was mijn verrassing: opeens bleek er wel een gedrukte tekst in te staan! Mijn ogen dwaalden over de volgende regels.

“Daar lig je dan, beste lezer, naakt uitgestrekt op je bed.” (Ik slaap inderdaad steeds naakt.) “Hoe ik dat weet? Dit boekje is enkel leesbaar voor wie zich eerst heeft uitgekleed. Wie ik ben? Noem mij maar kloosterzuster Bea. Een zuster die de nachtelijke strijd met de duivel verloor, badend in mijn eigen liefdessap, en daardoor de neukstaaf van een vrome monnik kon gewinnen. En daarna nog één, en nog één … Kortom ik heb vele mannen gehad, en nu ben jij aan de beurt. Laat me eens voelen welk vlees ik in de kuip heb.”

Op slag voelde ik een gloeiende kut tegen mijn ballen drukken. Verschrikt liet ik het boek uit handen vallen en schopte het beddenlaken weg, waardoor de illusie meteen verdween. Eén van mijn ballen was wat vochtig, maar dat kon even goed mijn transpiratie zijn. Doch zodra ik het boek weer vast had voelde ik opnieuw die druk tussen mijn dijen. De intieme streling van de kutlipjes en het gekriebel van een zacht toefje schaamhaar in mijn kruis miste zijn uitwerking niet; al snel kreeg ik een joekel van een erectie. Ik gluurde onder het beddenlaken, maar zonder iets te zien. En toch, het gevoel was niet te loochenen; er zat een kut tegen me aan te schuren. De vochtige kutlipjes gingen nu traag heen en weer langs mijn trillende schacht, spanden zich rond het velletje van mijn voorhuid en ontblootten zo mijn eikel. De kut bestookte nu mijn gevoelige eikel met plaagstootjes en cirkelbewegingen rondom en op de meest gevoelige plekjes, zodat mijn voorvocht rijkelijk begon te vloeien en het even glibberig en nat tussen mijn dijen werd als wat de duivel bij kloosterzuster Bea had aangericht.

De stoten van de wijd open kut tegen mijn eikel werd nu harder en gejaagder, tot mijn eikel de opening vond die naar haar schede leidde. In een vloeiende beweging verdween mijn lans tot aan de ballen in de lekkere liefdesgrot. Ze hield zich even stil, terwijl haar vaginaspieren zich strak om mijn penis knelden. Ondanks haar vele sekspartners, wat een heerlijk strak kutje! Aanvankelijk aan een traag tempo, maar gaandeweg versnellend begon ze op mijn staaf te rijden. Ze stopte eerst toen mijn ballen zich samentrokken en ik een krachtige straal diep in haar schede spoot.

Met mijn penis nog in de warme schede van zuster Bea sloeg ik andermaal een blik op het boekje dat ik in mijn handen hield. Dat had ik beter eerder gedaan, want daar stond de volgende waarschuwing te lezen.

“Als je lang plezier van dit boekje wil hebben, doe je er beter aan om niet in mijn neukgrot te ejaculeren.” En inderdaad, toen ik de ochtend daarop het boekje opensloeg bleken twee bladzijden aan elkaar vastgekleefd. Het verschijnsel kwam me bekend voor: zo gebeurde ook met de seksblaadjes waarboven ik als jongeman placht te ejaculeren. In de daaropvolgende weken en maanden heb ik het boekje uit de catacomben van Boekheim nog herhaaldelijk ‘gelezen’, want de bed-techniek van zuster Bea en -de heilige gloed van de kleine dood- die ze me telkens schonk bleven me bekoren. Maar ik zorgde er wel telkens voor eerst een rubbertje over mijn knaap te trekken.

Heer Halewijn



Jouw cadeau aan Leopold Bloom

H. Halewijn. Posted on di, december 03, 2019 14:17

Een zomeravond op het strand aan de Ierse kust. De laatste zonnestralen strijken over de dingen en de mensen en geven ze zachtere contouren. Je bent erg jong nog en in de liefde onervaren. Een steelse kus onder de linde bij de kerk, amper een week geleden, die je nog niet aan mijnheer pastoor hebt opgebiecht; tot daar je enige ervaring met wat een man van jou verlangt.

Leunend tegen een rotsblok dwalen je ogen over de rotskust. De kinderen zijn naar huis en zelfs de dijk ligt er haast verlaten bij. Je oog valt op een man in donker pak een twintigtal meter verderop. Even doelloos als jij leunt hij ook tegen een rots. Iets te deftig gekleed voor een strandwandeling. Hij draagt een zwarte das. Pas weduwnaar misschien? Je schrikt als je merkt dat hij je aankijkt, meer nog, dat hij zijn ogen over je lijf laat dwalen op een manier die je nooit eerder hebt ervaren. Je vindt het griezelig en spannend tegelijk. Je hart slaat luider en je polsen tintelen. Zo voelt het dus om door een man met de ogen uitgekleed te worden!

Je borsten zijn nog niet erg groot, maar tekenen zich al duidelijk af in je witte bloes. Je lange haren, die er deels over hangen, zwaai je naar achteren en je steekt je boezem wat vooruit. Om er fier mee uit te pakken voor hem, een wildvreemde man! Je rok, die normaal tot aan je enkels reikt, heb je tot boven de knieën opgetrokken om je benen de laatste zonnestralen te gunnen. Je hart klopt nu in je keel en je begint te blozen. Je slaat de ogen neer terwijl je hele lijf tintelt onder de brandende blikken van die donkere man.

Een kilometer naar het westen verschijnt een rode lichtflits aan de hemel; het vuurwerk is begonnen! Wie nog op de dijk is rent er naartoe, maar jij en de man blijven bij de rotsen staan. Een tweede vuurpijl! Je leunt zover mogelijk achterover om de fonkelende straal zo ver mogelijk te volgen. Oh! Oh! Oh! Wat gaat die hoog! Terwijl je steeds verder achterover leunt, kruipt de zoom van je rok mee omhoog. Hij zal nu vast je halfopen dijen zien, misschien zelfs een stuk van je slipje! Met trillende knieën blijf je zo een ogenblik staan; een willige prooi voor zijn gretige blikken. Als je weer recht komt, durf je hem niet rechtstreeks aan te kijken. Tussen je halfgesloten wimpers door zie je wel dat je zijn volle aandacht krijgt. Eén hand heeft hij op zijn kruis gelegd, de andere is discreet in zijn broek verdwenen. Dat komt door jou! Dat doet hij voor jou!

Je schort je rok zo hoog op als je durft, bijna tot halfweg je dijen, en zet je benen nog wat meer uiteen. Daar komt de volgende vuurpijl! Hoog klimt die, nog hoger dan de eerste, en je moet tot het uiterste achterover leunen om hem met je ogen te kunnen volgen. Hij zal nu vast heel duidelijk je wit slipje zien oplichten in de naderende duisternis. Hij staat dicht genoeg; misschien ziet hij zelfs hoe je lipjes zich aftekenen in het katoen dat strak om je billen spant. Je blijft zo lang mogelijk achterover leunen, tot het verlangen om te zien welk effect dat op hem heeft het wint op het verlangen om je aan hem bloot te geven. Hij is rood aangelopen en zijn hand gaat heftig op en neer in zijn broek.

Zijn broek valt op zijn voeten. Door de invallende duisternis kan je het niet goed zien, maar blijkbaar schildert hij in bed met een groot en dik penseel. Zijn gebrek aan gêne heeft ook op jouw effect. Je kijkt vlug om je heen. Echt niemand meer op de dijk behalve jij en hem. Met één gebaar trek je je slipje tot over je knieën, laat het op je voeten vallen, stapt er uit en schopt het aan de kant. Met benen wijd open en je rok hoog opgeschort wacht je op de vierde vuurpijl. En ja hoor, daar komt hij! Hoger, nog hoger en nog hoger! De vuurpijl barst uiteen en zet het hele zwerk in een helwitte gloed. Enkele seconden lang kan hij je gleuf bekijken alsof een gloeilamp er op schijnt! Je schrikt van je eigen roekeloosheid en blijft, wanneer de vuurpijl is gedoofd, nog een tijdje roerloos staan met de ogen dicht. Je verbeelding slaat op hol; nu komt hij op je afgestapt en drukt zijn lippen tegen die van jou terwijl hij je borsten betast. Zijn harde lans klopt tegen je klitje en al snel zoekt zijn natte eikel tussen je al even natte lipjes naar de ingang tot je schede. Heel even nog en je zult geen maagd meer zijn…

In werkelijkheid is hij ter plekke blijven staan. Hij is net klaar gekomen en wrijft zijn slijmerige vingers schoon aan de rots en dan aan zijn zakdoek. Je laat je rok zakken, keert hem de rug toe en loopt half hinkend weg. Eens op de dijk werp je een vluchtige blik achter je. Hij volgt je niet, maar heeft je slipje opgeraapt dat je aan de voet van de rots achterliet. Je ziet nog net hoe je slipje in zijn broek verdwijnt, dicht tegen zijn penis aan die nog nat moet zijn van het cadeau dat je hem hebt gegeven.

Heer Halewijn



TIRESIAS

H. Halewijn. Posted on wo, juni 12, 2019 09:59

TIRESIAS

‘Het is echt waar

Ik heb het in mijn dromen zelf gezien’

Om mijn verwarring te begrijpen toen ik in die middag in de
Zanzibar was, een ‘onsen’ (Japanse
warmwaterbaden met wellness faciliteiten
) in de buurt van Hakone, moet je
weten dat in een onsen de ruimtes voor vrouwen en voor mannen strikt gescheiden
zijn. De stoomsauna was de voornaamste attractie in Zanzibar. Die was niet
groot, er was amper ruimte voor twee tegenover elkaar geplaatste bankjes. Maar
de met berkenhout geparfumeerde stoom die elke vijftien minuten sissend en
borrelend uit een gaatje in de wand stroomde opende alle poriën in je huid en
pakte je warm en vochtig in als een foetus in de baarmoeder.

Ik ging meestal op de middag, wanneer er nauwelijks klanten
waren in de Zanzibar, en in de mannenafdeling al helemaal niet. Zo ook op deze
herfstige woensdagmiddag. Toch kwam er zodra ik in de stoomsauna had plaats
genomen tot mijn verrassing nog iemand binnen: een Japanner van rond de dertig
schatte ik, een gedrongen gestalte met een weelderige bos schaamhaar die zijn
penis aan het oog onttrok. De stoompijp in de wand begon te sissen en dra
werden witte wolken de sauna in geblazen. Van mijn overbuur was al snel enkel
nog een vaag silhouet te onderscheiden en na een tijdje zelfs dat niet meer; de
stoom bleef komen tot ik totaal door een dichte witte wolk zat ingesloten en
geen hand meer voor mijn ogen kon zien.

Precies op dat moment gebeurde er iets raars met mijn
lichaam; ik had mijn handen in mijn kruis gelegd en voelde opeens mijn penis en
mijn balzak zienderogen onder mijn handen verschrompelen. Ik betastte mijn
borst, waar twee grote mammen aan begonnen te groeien. Snel greep ik opnieuw
tussen mijn benen; waar mijn penis was geweest voelde ik nu een vagina. In
amper een minuut was ik in een vrouw veranderd!

Een lichte paniek maakte zich van me meester. Zelfs al waren
er nauwelijks klanten, hoe raakte ik uit de sauna, in de kleedkamer en van daar
naar buiten zonder opgemerkt te worden door iemand van het bedienende personeel
en zonder schandaal te verwekken? Een vrouw in de mannenafdeling! Het was nooit
gezien en ongetwijfeld zouden ze er de politie bijhalen. Dat zou tot een fikse
boete leiden, en misschien zelfs tot het intrekken van mijn
verblijfsvergunning.

Het meest onmiddellijke gevaar kwam van de vent die samen
met mij de sauna was ingedoken. Zou hij naar buiten lopen en me verklikken? De
toevoer van stoom was inmiddels gestopt en langzaam dreven de wolken weg zodat
onze silhouetten weer zichtbaar werden. Mijn overbuur sprong eventjes recht.
Hij moest dus in de gaten gekregen hebben dat er een vrouw tegenover hem zat.

“どうやってここに来たの?”,
zei hij. Ik probeerde hem in het Engels uit te leggen wat er gebeurd was, maar
hij bleek even weinig Engels te begrijpen als ik Japans. Gelukkig stormde hij
niet naar buiten om een scene te maken.

Hij bleef integendeel zitten en keek me begerig aan. Ik werd
er wat verlegen onder, zeker toen ik merkte dat zijn penis met schokjes uit de
bos schaamhaar tevoorschijn kwam. Vooral mijn borsten leken hem geweldig op te
winden. Ik ben niet biseksueel van nature en het voelde vreemd en opwindend aan
om opeens het voorwerp te zijn van mannelijke lustgevoelens. Zijn penis stond
al snel kaarsrecht en was goed te zien, nu de lucht in de sauna helemaal was
opgeklaard. Zoals bij alle Japanners was zijn neukstok niet erg lang, maar wel
behoorlijk dik. De sauna verlaten met zo’n harde erectie zou hij wel niet
wagen, dus er was weinig gevaar dat ik meteen zou worden ontdekt.

Maar hoe ervoor zorgen dat hij zijn mond zou houden eens
zijn penis weer was verslapt? Ik zag maar één uitweg; ik moest me door hem
laten neuken. Dan zou hij zich na afloop zeker koest houden over alles wat er
in de sauna was gebeurd. Diep in mezelf moest ik toegeven dat ik dat ook echt
wilde. Hier was een unieke kans om aan den lijve te ervaren wat een vrouw voelt
bij seks, iets waar elke man toch al eens van heeft gedroomd. Ik had in mijn
leven tientallen vrouwen gehad en had met afgunst gezien hoe ze zich kreunend
aan hun orgasme overgaven telkens ik hen naar hun hoogtepunt had gebracht. Was
de seksbeleving bij vrouwen echt zo intens?

Ik leunde achterover, sloot mijn ogen en opende mijn benen
wat, zodat mijn overbuur mijn gladgeschoren flamoes kon zien. Hij vatte het
correct op als een uitnodiging, al hield ik mijn ogen gesloten. Het duurde niet
lang of ik merkte dat hij naast me was komen zitten. Hij legde zijn hand op
mijn knie, trok mijn benen nog wat verder uit elkaar en streelde schuchter de
binnenkant van mijn dijen. Ik hield mijn ogen dicht, maar verzette me niet,
zodat zijn strelingen al snel stouter werden. Ik moest even naar adem happen
toen zijn vingers langs mijn buitenste schaamlippen gleden. Ik had nooit
vermoed dat een vrouw op die plek zo gevoelig is. Hij had echter vooral
aandacht voor mijn borsten, die hij keer op keer streelde tot mijn tepels stijf
rechtop stonden. Toen daalde hij weer af naar mijn spleetje, zocht en vond mijn
gezwollen clitoris en masseerde die met het topje van zijn wijsvinger. Ik
kromde mijn rug om hen intenser te voelen, voor hem het sein om zijn wijsvinger
tussen mijn geopende schaamlippen te drukken. Ik voelde me knalrood worden,
opende mijn ogen en keek hem vragend aan.

“あなたをファックします”,
fluisterde hij. Ik begreep geen Japans maar meende wel het woordje ‘fuck’ te
hebben opgevangen. Ik knikte zwijgend met glinsterende ogen. Hij trok me recht
en duwde me met de rug tegen de warme en vochtige marmeren wand van de sauna.
Ik was een halve kop groter dan hem en het zou hem geen moeite kosten om me
rechtstaande te neuken. Ik greep naar zijn penis om die naar mijn gaatje te
leiden, maar hij hield me tegen. In plaats daarvan greep hij mijn beide polsen
vast en drukte die hoog boven mijn hoofd tegen de wand. Mijn borsten priemden
op die manier naar voren en daar was het hem om te doen. Met zijn gulzige tong
bewerkte hij mijn linker en mijn rechter tepel, terwijl zijn glibberige eikel
tegen mijn clitoris tikte. Nu begon zijn penis aan een spel van plagerige
stootjes tegen en tussen mijn lipjes, zonder dat hij echt moeite deed om binnen
te dringen. Mijn ademhaling versnelde en hij staarde gefascineerd naar mijn
jagende boezem.

Eindelijk boog hij wat door de knieën en gleed in één
beweging bij me naar binnen. Ik voelde hoe ik werd opgevuld, maar het was niet
de intense ervaring die ik ervan had verwacht. Waren de kreetjes die bijna elke
vrouw had geslaakt op het ogenblik dat ik bij hen naar binnendrong voor een
groot stuk toneel geweest? Maar mijn lichte teleurstelling was snel over toen
mijn Japanner begon te pompen. Jeetje, wat was dat een lekker gevoel om zijn
penis heen en weer langs mijn schedewand te voelen glijden! Het was dus toch
waar; vrouwen kunnen veel intenser van seks genieten dan mannen! Hij neukte me
diep en krachtig en een kleine versnelling van zijn pompbewegingen bleek
voldoende om me een orgasme te bezorgen. Hij merkte het meteen aan de snokkende
samentrekking van mijn vaginaspieren en het overvloedige vocht dat langs zijn
schacht op zijn balzak druppelde. Hij grijnsde me toe en hield zich even in.
Wel bleef hij in me zitten, maar liet nu mijn polsen los en deed teken dat ik
mijn handen op zijn kont moest leggen. Daarop hervatte hij het pompen, maar nu
in een veel sneller tempo, duidelijk met de bedoeling zelf snel klaar te komen.
Zijn billen schokten nu zo snel en hard dat ik moeite had om mijn handen op
zijn kont te houden, zelfs al klauwden mijn vingers in het stevige vlees van
zijn billen. Plots slaakte hij een diepe grom en hield zich stil. Hij was in
mij klaargekomen. Tegen mijn verwachting in had ik het moment dat zijn zaad
tegen mijn baarmoederwand spoot helemaal niet gevoeld.

Eindelijk liet hij me los, wreef een restje sperma uit over
zijn bovenbeen zodat het niet opviel, maakte een beleefde buiging (Japanners
zijn echt onverbeterlijk) en verliet de sauna. Precies op dat moment begon de
sauna zich opnieuw met stoom te vullen en werd ik in een dikke wolk aan het
zicht onttrokken. Op het ogenblik dat de lucht verzadigd was van stoom voltrok
zich het transformatieproces opnieuw, nu in omgekeerde richting. Mijn borsten
krompen en tot mijn opluchting voelde ik weer het vertrouwde bengelen van mijn
penis en balzak tussen mijn dijen. Als man was ik de sauna binnen gelopen, als
man kwam ik er weer uit.

Eén zaak hield me evenwel nog bezig. Zou ik nu zwanger
kunnen worden en zou er een dochter geboren worden uit mijn hoofd, zoals dat
Zeus overkwam? Het antwoord kwam bij de eerstvolgende plas: een dikke straal
sperma ging mijn urinestraal vooraf. Het laatste spoor van dit avontuur liet ik
achter in het urinoir van de Zanzibar.

Heer Halewijn

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal



EVA OP PLUVIARUM REX

H. Halewijn. Posted on wo, mei 15, 2019 13:55

EVA OP PLUVIARUM REX

Eva had die nacht geen oog dicht gedaan. Niet zozeer om het
avontuur dat haar te wachten stond; verkenningssondes hadden wel plantengroei
op Trappist 1p
aangetroffen, maar verder geen enkel teken van buitenaardse intelligentie.
Anders had ze deze planeet nooit op haar eentje mogen verkennen, nadat een
eerste poging in het gezelschap van de rest van de bemanning vroegtijdig moest
worden afgebroken. De drie mannen aan boord hadden bij het naderen van Trappist
1p’s dampkring een scherpe pijn in hun
kruis gevoeld die al maar erger werd, alsof een sterke hand hun ballen
fijnkneep. Eva had als enige geen enkel fysiek ongemak ondervonden. Het eerste
landingsschip moest dus noodgedwongen halverwege rechtsomkeer maken en Eva werd
er bij de tweede poging alleen op uitgestuurd.

Het vooruitzicht van een kennismaking met de flora van
Trappist 1p was niet van aard om haar van haar slaap te beroven. Nee, de
oorzaak van haar slapeloze nacht lag in een onverklaarbaar heftige honger naar
seks. In de tien uur die ze volgens het boekje had gewacht alvorens de
landingscapsule te verlaten had ze zich wel drie keer gevingerd, zonder dat het
haar verlichting gaf. Ze begreep er niets van. Op het moederschip kwam ze wat
seks betreft nochtans niets te kort. Mogelijks zat de planeet er voor iets
tussen; één van zijn vele raadsels, samen met de elektromagnetische stormen die
elke communicatie met het moederschip onmogelijk maakten en het feit dat de
temperatuur op Trappist 1p overal egaal 36 °C bedroeg, op de naar de rode
dwergster gekeerde zijde evengoed als op zijn donkere kant.

Eva nam een douche en ging naakt voor de spiegel staan, die
een harmonisch samenspel van verleidelijke welvingen weerkaatste; lang zwart
haar in krullen op haar schouders, een volle boezem, brede heupen en stevige
dijen. Ze mocht er nog best wezen op haar 35ste – eigenlijk 85ste, als je er de
50 jaar in het vriesvak van het ruimteschip bij telde -, zo stelde ze tevreden
bij zichzelf vast. Geen wonder dat kapitein Boot zijn handen niet van haar af
kon houden, telkens ze met hem samen was. Maar nu was ze alleen, en ze dacht
verlangend terug aan het kloppen van zijn harde paal tegen haar billen telkens
ze beiden voor de spiegel van zijn kajuit hadden gestaan.

Ze kroop opnieuw in de douchecel en activeerde het
sterilisatieproces, waarbij een millimeter dunne maar ondoordringbare film over
haar lichaam werd gespoten. Een van de aarde meegebrachte bacterie, verscholen
in de plooien van een ruimtepak, had in minder dan een generatie een
ecologische ramp op Venusivia ontketend, en sindsdien waren ruimtepakken
vervangen door een steriele isoleerfolie die nauw op het lichaam aansloot. Ze
zou moederziel alleen de nieuwe planeet verkennen, dus de laatste bewerking,
het ondoorzichtig maken van de transparante film, liet ze dit keer achterwege.
Bij een verkenning samen met de mannen was die laatste bewerking een must, want
de film mocht dan wel elastisch zijn, een erectie in een isoleerpak was bepaald
onaangenaam, zo hadden haar mannelijke collega’s haar verzekerd. De
elektronische synapsen in de folie hadden zich ondertussen aangesloten op de
zenuwen van haar huid en het filtersysteem voor haar neusgaten en mond stond
aan. Ze was dus klaar om het landingsschip te verlaten.

In enkele stappen stond ze onderaan de ladder. Doodse
stilte. Voor de rest een lauwe, naar vanille en gember geurend briesje en onder
haar voeten een zacht mee verende, ribbelige bodem. Tegen de paarsrode hemel staken
metershoge zwarte grasstengels af die in een wijde boog de lucht in schoten om
met een grote krul weer naar de bodem te buigen. De naald van haar kompas sloeg
wild alle kanten uit en bleek dus onbruikbaar. Op goed geluk volgde ze een
blauwige ader die onder het bruin-roze bodemoppervlak zichtbaar was en die haar
verder het bos van grasstengels in voerde. Ondanks een zwaartekracht die maar
half zo groot was als op de aarde, had ze de grootste moeite om vooruit te
komen, zelfs met behulp van haar laser-mes. ‘Ik lijk wel een luis die door een
bos schaamhaar klauter’, dacht ze, verwonderd over de kracht waarmee dat beeld
zich aan haar opdrong.

Na uren strompelen en kruipen onder en over het zwarte
stugge gras stond ze op het punt er de brui aan te geven en naar de
landingscapsule terug te keren. Maar plots werd het stengelbos dunner en voor
haar voeten spreidde zich, zover het oog reikte, een vallei bedekt met rozige
poliepen. Eva voelde zich er bevreemdend sterk door aangetrokken en liep half
zwevend, half huppelend op de poliepen toe. Ze raakte er één aan die warm
aanvoelde en zienderogen begon op te zwellen tot dubbel zijn oorspronkelijke
lengte. ‘Dit is een penis!’, wist ze opeens met zekerheid. Elke poliep bleek
inderdaad over een voorhuid te beschikken die over een blauwpaarse eikel was
geschoven. Ze kon duidelijk het spleetje van de pisbuis onderscheiden. Ook de
poliepen in haar onmiddellijke omgeving richtten zich nu op en ze begonnen zich
tegen haar benen aan te vleien. Ze snuffelde aan het exemplaar dat ze in haar
handen hield; hetzelfde mengsel van vanille en gember dat al de hele tijd in de
lucht hing, maar nu veel sterker. Ze likte er eens aan; een licht zilte
smaaksensatie met achter op de tong een vleugje pepernoot.

Ze voelde het vreemde lid kloppen in haar hand en had zin om
het nog wat meer te prikkelen. Ze drukte het zacht in de gleuf van haar boezem,
perste haar volle borsten om de schacht en wreef langzaam op en neer. Telkens
de eikel tussen haar memmen zichtbaar werd gaf ze er een likje aan. Het duurde
niet lang voor de penis haar strelingen beantwoordde met een overvloedige
vochtafscheiding die in haar navel en behaarde venusheuvel drupte. Ondertussen
had een andere poliep zich tussen haar benen gewrongen. Die wreef nu zacht over
haar schaamlippen en deed dat zo bekwaam dat ze wijdbeens ging staan en
zachtjes begon te kreunen van genot. Verbaasd en bezorgd merkte ze hoe de
isoleerfilm van haar lijf los begon te komen; blijkbaar bevatte het voorvocht
van deze buitenaardse penissen een chemische stof die het isolatievlies
aantastte. Zo ook in de streek rond haar vulva. ‘Daar gaat mijn maagdenvlies’,
dacht ze toen de poliep met een zacht plopje in haar schede drong.

Haar schede werd traag maar zeker door de poliep gevuld. Er
was geen twijfel aan; op dit eigenste ogenblik werd ze vakkundig door een
buitenaardse roede in haar spleetje geneukt terwijl haar mond zich om een
tweede buitenaardse piemel sloot. Het leek wel of de penis in haar schoot haar
gedachten kon lezen, want keer op keer deed hij precies wat ze verlangde; nu
eens stootte hij traag en diep, dan weer wreef hij driftig heen en weer langs
haar g-plekje. Het lid wist honderden manieren om haar gek te maken;
plaagstootjes tegen haar clitoris werden afgewisseld door lichte aanrakingen
van haar schaamlipjes of door trillingen als van een levende warme vibrator
diep in haar schede. Terzelfdertijd had een andere poliep haar sterretje
gevonden, maakte zich dun en drong ook daar bij haar naar binnen.

Kapitein Boot kon haar snel en hevig klaar doen komen, door
bij het vrijen haar kontgaatje te vingeren. Deze poliepen deden precies
hetzelfde en al gauw met hetzelfde effect. Haar orgasmekreet werd gesmoord
doordat op hetzelfde ogenblik haar mond vol liep met het zaad van de poliep die
ze tussen haar borsten hield geklemd. De smaaksensatie, iets dat vaag leek op
Griekse yoghurt aangelengd met amandelmelk en een vleugje steranijs, voerde
haar terug naar haar kindertijd en de herinnering aan de drankjes van haar
grootmoeder. Gelijktijdig ontving ze diep in haar schede een krachtige
spermastraal en daarbij ook nog een sperma lavement in haar dikke darm. De drie
poliepen waren precies gelijktijdig en samen met haar klaar gekomen. Als ze al
niet over een sterk IQ beschikten, dan zeker over een bewonderenswaardige
seksuele intelligentie.

Zodra ze zich hadden leeggespoten verschrompelden de
poliepen, maar anderen er om heen stonden nog fier rechtop.

Eva liet zich ruggelings op het bed van penissen neervallen,
haar benen nog natrillend van het heftige orgasme. Als een crowd surfer werd ze
triomfantelijk door het penistapijt meegetroond, waarbij haar schouders, rug en
bekken op een wel zeer bijzondere maar heerlijke manier werden gemasseerd. De
nieuwe poliepen deden geen poging om haar opnieuw te penetreren, maar ontweken
integendeel Eva’s lichaamsopeningen waaruit het sperma van hun soortgenoten
lekte.

In een flits ging haar een licht op: Trappist 1p was niet
meer of minder dan een balzak van planetaire proporties bezaaid met wel
honderdduizenden of miljoenen geile penissen. Volgens de traditie mocht de
eerste verkenner een definitieve naam voor een planeet kiezen. Eva dacht na.
Het piemelparadijs? Onmogelijk! In gedachten zag ze al de sekstoeristen in
massa toestromen met binnen de kortste keren een zieltogende planeet verzwakt
door chlamydia, herpes of erger als gevolg. Nee, het moest veel subtieler. Op
het moederschip had Eva de ‘Oostakkerse gedichten’ op haar nachtkastje liggen
en er vielen haar enkele versregels uit ‘De regenkoning’ te binnen:

Het verhaal van zijn tanden drong

In alle vrouwen, dwingend

Als een zomerregen, een koperen lente, als een vroegtijdig

Onderaan in hun liezen begraven doorn.

Haar collega astronauten kozen meestal een Engelse naam, zij
voelde meer voor het Latijn. ‘Pluviarum
rex’
, zo zou de planeet voortaan gaan heten!

Plons! Een val in een diepe poel schrikte haar ruw op uit
haar overpeinzingen. Het penistapijt had haar ongemerkt naar een vijvertje
gevoerd en haar met een wijde boog het water in geworpen. Echt helder was het
lauwe, licht kleverige water niet; Eva vermoedde dat het voor het grootste deel
uit penisvoorvocht bestond. Maar het bleek ruim afdoende om elk spermaspoor van
haar lijf te wissen.

Ze kwam uit het water en ging op haar knieën aan de rand van
de poel zitten. Nauwelijks had ze zich voorovergebogen om haar spiegelbeeld
beter te bekijken of een poliep begon haar al van achteren te bespringen, zoals
Tinus dat pleegde te doen wanneer ze wilden vrijen na een overvloedige maaltijd
maar hun volle maag het gewicht van elkaars lichamen niet goed kon verdragen.
Tinus gaf haar tijdens het neuken op zijn hondjes vaak een paar klinkende
pletsen op haar billen en prees haar als de mooiste kont van het heelal. Niets
van dit alles bij deze poliep, die haar spleetje als een stoomhamer bewerkte.
Hij neukte haar ruw, diep en snel, heel anders dan de penis die haar zoeven nog
ontmaagd had, maar het was precies waar ze op dit ogenblik behoefte aan had.
Haar kreun bij de ontlading, nu zonder een penis in haar mond, droeg ditmaal
ver en overal waar de geluidsgolf aan kwam rollen richtten verrukte poliepen
zich in hun volle lengte op.

De buitenaardse neukstaaf was dit keer niet samen met haar
klaar gekomen; hij pompte integendeel lustig in en uit haar gleuf met
onverminderde snelheid en kracht. Haar borsten zwiepten heen en weer onder het
geweld, terwijl ze haar rug zoveel mogelijk kromde om hem nog beter en dieper
te voelen. Ze kwam een tweede keer en hijgde om genade. Als op commando hield
de piemel op met stoten maar bleef diep in haar zitten. Ze voelde hem verdikken
en haar kutspieren open rekken. En dan kwam het; straal na straal schoot het
zaad tegen haar baarmoederwand. Er leek geen einde aan te komen. Half verdoofd
liet ze zich op haar zij neervallen en had nog net de tegenwoordigheid van geest
om het zaad dat uit haar schede drupte ook rond haar kontgaatje en haar mond te
smeren, zodat geen bijkomende penetratie meer te vrezen was. Toen viel ze in
een diepe slaap.

Het leek haar of ze uren had geslapen, maar een snelle blik
op haar uurwerk leerde haar dat er nauwelijks een half uur was voorbijgegaan.
Ze moest opschieten, wilde ze de bemanning van het moederschip niet ongerust
maken. Ze waste snel haar schede, ging op haar rug liggen met de benen wijd
open en liet zich nog één keer verwennen door één van de penissen van de
regenkoning. Het bleek een gentleman poliep, die de spanning bekwaam opbouwde,
zonder haar te plagen of te laten hunkeren, maar evenmin zonder overhaasting.
Ontspannen streelde ze haar tepels en liet toe dat de geilheid van haar bezit
nam. Toen het zover was, kwam ze zachtjes kreunend klaar en de diep in haar
kloppende penis van de regenkoning volgde weinige tellen later. Haar
vaginaspieren knepen het laatste restje zaad uit het verschrompelende lid voor
het uit haar schede gleed.

Nu werd het toch echt tijd om terug te keren. Met de
onderhuidse ader als haar gids ondernam ze opnieuw de moeizame tocht door het
schaamhaar van Pluviarum Rex tot ze
tot haar opluchting het landingsvaartuig, zo te zien onaangetast door silicaten
verslindende bacteriën, terugvond op de plaats waar ze het verlaten had. De
terugtocht naar het moederschip verliep voorspoedig. Zodra ze uit de
magnetische storm kwam seinde ze naar het moederschip; ‘Ik ben ongedeerd en
onderweg. Vond slechts één, economisch oninteressante, grassoort; planeet
ongetwijfeld biologisch zeer kwetsbaar. Vele kleine kraters waarin bacteriën
leven die al het elektronicamateriaal aantasten. Heb daarom geen opnames kunnen
maken. Overal zompige grond als na zware regenval: ik heb de planeet daarom Pluviarum Rex genoemd. Kolonisatie af
te raden.’

Eens aan boord loste ze weinig meer dan dat. Ze mompelde
vaag iets over de eeuwige paarsrode horizon en het keratinerijke gras, en
Kapitein Boot, geholpen door de herinnering aan de felle pijn in zijn kruis bij
de eerste poging tot landing, had geen moeite met haar aanbeveling om de
intergalactische autoriteiten te melden dat kolonisatie van Pluviarum Rex niet aan de orde was. Wel
kwam het hem voor dat zijn geliefde sinds haar exploratie van Pluviarum Rex veeleisender werd in bed.

Heer Halewijn

Graag jouw waardering
als reactie onder dit verhaal



EEN SCHULDVEREFFENING

H. Halewijn. Posted on ma, januari 28, 2019 15:16

EEN SCHULDVEREFFENING

We zaten allebei rechtop in bed na te hijgen van onze wilde
vrijpartij. Machteld opende haar benen en met mijn wang op haar blote schouder
keek ik vertederd toe hoe het zaad dat ik zojuist in haar had gespoten in een
straaltje uit haar poesje druppelde. Een melkwit spoor gleed traag langs haar
dij tot op het beddenlaken. We waren nog maar een tweetal weken bij elkaar en
vrijden met de onblusbare passie van een prille liefde, wat met zich mee bracht
dat we de lakens elke dag moesten verversen.

“Ik zou je nog vertellen hoe ik mijn huurschuld heb
afgelost,” zei Machteld terwijl ze met haar wijsvinger door haar spleetje ging
en die vervolgens tussen mijn lippen stak. “Ik was pas een half jaar
zelfstandig gaan wonen, maar al drie maanden achter met de huur. Natuurlijk
veel te trots om hulp aan mijn ouwelui te vragen. De huurbaas had al meermaals
aan de telefoon gedreigd om me buiten te zetten, en op een dag kwam hij me in
persoon opzoeken. Ik probeerde hem er nogmaals van te overtuigen dat mijn werk
als model eindelijk begon op te brengen en ik hem over een maand, hooguit twee,
met interest zou vergoeden”.

“Dat zei je vorige maand ook al,” sneerde hij ongelovig. “Ik
geef je tot morgen om de verschuldigde huur te betalen. Zo niet, dan vlieg je
eruit.”

“Kan ik u misschien op een andere manier schadeloosstellen?”
Vroeg ik in een opwelling, waarbij ik een knoopje van mijn bloes opende en
wulps met mijn billen draaide. Ik bloosde en kon mezelf wel vervloeken om die
goedkope truc die enkel in 4fingers verhaaltjes blijkt te werken. Nooit eerder
had ik me zo hoerig in aanwezigheid van een onbekende gedragen. Hij zweeg maar
ik merkte verheugd hoe gretig hij me met zijn ogen uitkleedde. Grijnslachend
trok hij me naar zich toe.

“Wees een halve dag lang mijn seksslavin en ik scheld je die
huurschuld kwijt.” Erg aantrekkelijk vond ik hem niet met zijn bierbuikje en
kalende kruin, maar had ik dan te kiezen? Ik slikte een krop weg en knikte
instemmend, al kleurde ik dieprood.

“Zorg dat je morgen na de middag thuis bent, klaar om me in
alles te gehoorzamen tot aan het diner. Wat voor kleren heb je hier zoal
liggen?” Ik leidde hem naar mijn kleerkast en na wat snuffelen viste hij er
mijn witte, kort zomerjurkje uit. “Morgen draag je enkel dit. Geen slipje en
geen beha!” Aldus zijn laatste woorden voor hij me alleen achter liet.

Ik kon die nacht amper slapen. Mijn hart klopte sneller bij
de gedachte aan wat er me de volgende dag mogelijks te wachten stond. In
godsnaam, als hij dàt maar niet met mij gaat doen, kreunde ik bij mezelf,
terwijl ik het ene na het andere geile tafereel voor mijn geestesoog zag
oplichten. Een hele namiddag lang zou ik een willoze seksslavin van een
wildvreemde zijn en alles was dus mogelijk. Als hij me maar geen pijn deed!

Klokslag twee belde hij aan. Ik liet hem binnen met niets
aan dan mijn wit zomerjurkje, dat bij elke stap rond mijn benen fladderde en
een flink stuk van mijn gebruinde dijen onbedekt liet. In regel droeg ik dit
niemendalletje enkel op het strand boven een badpak en ik huiverde bij de
gedachte dat ik zo de straat op zou moeten, waar de minste wind mijn billen zou
ontbloten. Hij nam me goedkeurend op, haalde me aan en kuste me op de wang.

“Draai je rug naar mij en buig zover mogelijk voorover met
je benen iets gespreid.” Ik deed braaf wat me bevolen was, wel beseffend dat ik
hem op die manier mijn blote kont en poes aanbood. Hij gromde van plezier toen
hij zag dat ik wel degelijk zonder slipje voor hem stond en gaf een goedkeurend
tikje op mijn billen. “In de uren die volgen ben jij Delphine en je gehoorzaamt
me in alles wat ik je opdraag. Begrepen?” Een krop in de keel belette me het
spreken; ik keek hem bedeesd aan en knikte zwijgend. Wat zat er anders op?

Hij greep me bij de arm en trok me mee naar de parking bij
mijn appartementsblok, waar een tweedeurs rode cabrio te wachten stond. Hij
opende galant het portier voor mij en liet me instappen. Mijn billen vleiden
zich behaaglijk op het luxe leer en ik begon me al wat meer op mijn gemak te
voelen. Mijn meester leek een man van klasse, die niet op de centen keek. In
wat voor geraffineerde luxe zou ik straks zijn speelpoes zijn? Toen haalde hij
een blinddoek uit zijn zak en bond mij die stevig om.

“Doe nu precies wat ik je zeg! Haal je borsten uit je jurk,
doe je benen uit elkaar en plaats je voeten op het dashboard.”

“Maar de mensen zullen me zien,” stribbelde ik tegen met een
benepen stemmetje.

“En dan? Toon je aan hen als het hoerig sletje dat je bent!
Ik wil dat je de hele weg lang je kut vingert. En zorg ervoor dat je klaarkomt
voor we ter bestemming zijn of anders krijg je billenkoek!” Door zijn barse
woorden was mijn lichte euforie van daareven volledig omgeslagen. Verschrikt
deed ik wat me gevraagd werd, al beeldde ik me in dat inmiddels alle buren
waren samengestroomd om tussen mijn open benen te kijken.

De auto zette zich in beweging en begon traag door de stad
te rijden. Veel te langzaam naar mijn zin. Kon ik maar zo snel mogelijk onder
de blikken van de voorbijgangers uit komen! Ik had me nog nooit zo gegeneerd
gevoeld, maar was tegelijk ook verschrikkelijk opgewonden. In het pikdonker
beeldde ik me in dat de ganse stad nu naar mij stond te staren en ik voelde de
blikken van die vreemden op mijn borsten en mijn dijen branden. Louter
verbeelding was dat niet, want links en rechts hoorde ik claxonneren, waar ik
uit afleidde dat passanten me in de gaten hadden gekregen terwijl ik me publiek
aan het bevredigen was. Mijn meester deed er nog een schepje bovenop met zijn
commentaar op wat er rondom ons gebeurde.

“We staan nu voor een rood licht en de ogen van de vent
naast ons rollen bijna uit hun kassen. Hij heeft een hand in zijn broek
gestoken. Die zou je vast een stevige beurt willen geven.” Of even later. “We
staan nu in de file naast een bus. Verschillende passagiers hebben hun
mobieltjes op je poes gericht. Het zal geen week meer duren of de hele wereld
zal de video van een masturberende Delphine kunnen aanklikken op xvideos.com.” Ik
begon zwaarder te ademen.

“Kreun maar eens flink, Delphine. Je hebt nog slechts een
kwartier om klaar te komen. Verwen je poesje maar goed. Weet je, je gelakte
nagels op je poes doen me opeens denken aan een vier eeuwen oud versje dat een
Koreaanse dame over haar gekleurde nagels schreef:

‘Als ik gras pluk lijkt het een rood gestipte vlinder in zijn vlucht,

Speel ik de luit, zie ik verbaasd de perzikbloesems vallen.’

“Zij schoor haar poesje niet, vandaar dat ‘gras’ natuurlijk.
Een geschoren kutje zoals dat van jou kwam in die tijd niet voor. Ik heb een
zwak voor gecultiveerde dames. Wat had ik graag haar luit bespeeld! Weer een
rood licht! Dezelfde bewonderaar van daareven naast ons. Hij heeft zijn pik uit
zijn broek gehaald en zijn blik is aan je kut vastgezogen. Kreunen maar. Harder
ja! Een hijgende boezem, harde tepels, schokkende dijen, open kutlipjes… je geeft
hem waar hij om vraagt!” Onder deze aansporingen, hees en hijgend in mijn oor
gefluisterd, kwam ik schokkend klaar.

We stonden stil in wat mij een ondergrondse garage leek. Hij
liet me uitstappen en drukte me daarbij dicht tegen zich aan. Dat was nodig,
want ik stond nog na te trillen op mijn benen, had de blinddoek nog om en zag
dus nog steeds geen hand voor mijn ogen. Een lift, een drukke winkelstraat waar
mensen voortdurend tegen ons aanstootten, een zwaaideur, tenslotte en een steile
trap. Ik was totaal het noorden kwijt, maar hij leidde me met bekwame hand
langs alle hindernissen. Hij duwde me door een deur, die hij achter zich sloot.

“Nu mag de blinddoek af.” Ik keek in het halfduister rond me
heen en merkte tot mijn teleurstelling dat ik in het midden van een sjofele
hotelkamer stond met een tafel, een stoel en een bed als enig meubilair. Was
dit hoe mijn avontuur zou eindigen? Een neukpartij tussen de grauwe lakens van
een goedkoop hotelletje? Het kamertje bleek bovendien erg gehorig; uit een
andere kamer niet zo ver van ons vandaan hoorde ik keihard Joe Cocker (‘You can
leave your hat on.’) door de boxen schallen.

“Waar denk je dat we zijn?”

“De presidentiële suite van de Hilton,” antwoordde ik
smalend. Mijn meester moest lachen.

“Je slaat de bal volledig mis, Delphine. Je bent hier in het
kamertje waar de danseressen zich verkleden vlak voor hun optreden. Binnen een
tiental minuten ben jij aan de beurt. Ik schat dat er zo’n dertig geile mannen
in de zaal beneden zitten en straks ga jij voor hen strippen.” De schrik sloeg
me opnieuw om het hart. Naakt zijn onder vreemden was me door saunabezoek
vertrouwd, maar je uitkleden op een podium aangestaard door een geil publiek,
dat was toch andere koek.

“Trek dat jurkje nou maar uit en doe dit aan”, beval mijn
meester terwijl hij naar een hoopje kleren op het bed wees. Ik zag een
lingeriesetje van zwarte kant, netkousen, een wit bloesje en een zwart
uitwaaierend rokje dat tot halfweg mijn dijen reikte. Met als finishing touch
een paar glimmende zwarte fuck-me laarsjes. Ik weet niet hoe mijn meester aan
mijn maten was gekomen, maar alles paste voortreffelijk. Zelf hees hij zich in
een kostuum dat hem op een circusdirecteur deed lijken, compleet met hoge hoed
en zweepje.

Zo uitgedost duwde hij me met zachte drang het trapje af en
een halfduister zaaltje binnen met vooraan een podium. Daarboven hing een
scherm waarop een pornofilm uit de jaren ’70 werd geprojecteerd. In de luttele
seconden dat mijn meester me door het schemerige gangpad in het midden naar
voren en tot vlak naast het podium duwde, wierp ik een sluikse blik op de rijen
mannen links en rechts. De meesten hadden hun broeksriem los gemaakt en hun
rits geopend.

Mijn hart klopte als een razende in mijn borst terwijl ik
daar zo stond, half naar het doek gewend. De mannen op de eerste rij hadden hun
aandacht voor de harige kut van Vanessa del Rio op het filmdoek verloren en
namen me nieuwsgierig op van kop tot teen. Lang duurde het niet voor de film
werd stilgelegd en er schijnwerpers aangingen die het podium in een helle gloed
zetten. Mijn meester duwde me het podium op en richtte zich met theatrale
gebaren tot het publiek.

“Beste heren, vrienden van het vrouwelijk schoon, ik heb
voor jullie een leuke attentie meegebracht! Delphine hier is een beloftevol
fotomodel en vandaag gaat zij eenmalig voor jullie uit de kleren! Ze is wat
onwennig dus moedig haar aan met een hartverwarmend applaus!”

Er klonk een beleefd applausje uit de zaal dat niet echt
hartverwarmend kon genoemd worden. Met de sterke schijnwerpers vlak in mijn
ogen kon ik slechts weinig van de zaal zien buiten de eerste rij, waar geen
plaatsje onbezet was gebleven. De muziek werd opgestart en ik begon de knoopjes
van mijn bloesje één voor één open te pulken, daarbij wat houterig met mijn
heupen wiegend. Naarmate er meer kledingstukken uitgingen verloor ik echter
mijn gêne en ik begon meer en meer te genieten van de erotische macht die ik
uitstraalde. Tussen mijn halfgesloten oogleden door zag ik dat de mannen op de
eerste rij vrijwel allemaal hun penis uit hun broek hadden gehaald en me met
een stevige erectie eer bewezen. Strippen op een podium was altijd al één van
mijn geliefde fantasieën, telkens ik thuis in een lauwwarm bad mezelf verwende,
en het feit dat ik het nu niet uit vrije keus deed maar er door mijn meester
toe werd gedwongen nam uit moreel schuldgevoel geboren remmingen weg.

Mijn meester gaf me zwijgend aanwijzingen, door met zijn
zweepje telkens het kledingstuk aan te tikken dat als volgende uit moest. De
opzwepende muziek van Joe Cocker liep op zijn einde en daar stond ik dan midden
op het podium met enkel een doorzichtig behaatje en een slipje aan. Mijn
meester maakte eigenhandig de sluiting van mijn beha los, trok het vodje van
mijn lijf en slingerde het zover hij kon de zaal in. Instinctief beschermde ik
mijn borsten met beide handen tot ik merkte dat hij mijn slipje naar beneden
trok zodat ik één hand nodig had om mijn poes aan de hongerige mannenblikken te
onttrekken. Ook het slipje werd ver de zaal in geslingerd. ‘Als ik maar niet de
opdracht krijg om het uit de zaal terug te halen’, flitste het door mijn hoofd.

Mijn meester gaf me een stevige por in de rug zodat ik
helemaal vooraan tegen de rand van het podium kwam te staan en dwong me beide
handen op het hoofd te leggen. ‘Je t’aime moi non plus…’ kreunde het nu uit de
boxen terwijl ik me heupwiegend, veel natuurlijker dan in het begin, volledig
bloot gaf. Het bleek voor de meester niet voldoende. Hij draaide me om en deed
me diep vooroverbukken, de benen goed gespreid zodat ik het dankbaar publiek
een goed zicht bood op mijn kutlipjes. De meester gaf met zijn zweepje een paar
tikjes op mijn billen en haalde toen de schacht van de zweep een paar keer door
mijn bilspleet en mijn kut. Hij kreeg er blijkbaar niet genoeg van om te zien
hoe mijn kutlipjes zich om de schacht van het zweepje sloten want hij ging er
een geruime tijd mee door. Zolang zelfs dat het vocht uit mijn kut als een
glinsterend spoortje slijm op het zweepje achter bleef.

Om mij daarvoor te straffen trok hij me recht, wendde me
opnieuw naar het publiek, dat zich nu als een razende aan het afrukken was.
Verschillende mannen op de eerste rij hadden hun broek tot op de enkels laten
zakken en zaten in blote kont onderuit gezakt op het puntje van hun zetel, hun
harde penis met de daaronder slingerende balzak brutaal op mij gericht. De
meester gaf een harde tik op elk van mijn tepels. Dat deed behoorlijk pijn want
ze waren al een hele tijd stijf en uiterst gevoelig. Om me te troosten ging hij
vlak achter me staan en masseerde zacht mijn borsten. Mijn erotische macht
beperkte zich niet tot het publiek in de zaal, zo stelde ik met een lichte
triomf vast, toen ik de stevige erectie van mijn meester in mijn bilspleet
voelde.

Zijn handen gingen naar beneden en hij begon mijn poes te
vingeren. Mij tot een orgasme dwingen voor de ogen van die bende geilaards aan
mijn voeten, wat dacht mijn meester wel! Ik probeerde me te verzetten maar mijn
meester bleek bijzonder vaardig in het bespelen van mijn lipjes, die al snel
halfopen stonden, en meer nog van mijn klit, die opzwol tot een kleine penis.
Hij trok mijn kutlipjes wijd uiteen zodat de masturberende mannen in de zaal
diep in mij konden kijken en duwde dan de volle lengte van zijn middenvinger in
mijn poesje. Het duurde niet lang of zijn wijsvinger ging erachteraan, waarna
hij me snel en hard met twee vingers begon te vinger-neuken. Dat hield ik niet
lang vol, zoveel wist ik wel, zeker toen er nog twee vingers bijkwamen en ik in
volleerde 4fingers stijl naar mijn climax werd gedreven.

Mijn toeschouwers op de eerste rij hielden het evenmin lang
vol, want de één na de andere kwam klaar, veegde zijn penis droog met een
zakdoek en vertrok, waarna de lege plaats onmiddellijk werd ingenomen door een
nieuwe voyeur.

De muziek was inmiddels gestopt maar mijn meester bleef maar
doorgaan. Je weet dat ik vrij luidruchtig ben als mijn orgasme nadert en dat
was deze keer niet anders. Mijn lijf begon heftig te schokken en een straaltje
kutsap spoot uit mijn kut. De schijnwerpers werden gedimd en er weerklonk een
applausje. Mijn meester leidde me genadig naar de stoel die op het podium
stond, zodat ik wat kon bij komen. Maar niet voor lang echter. Mijn meester gaf
de zaaluitbater een wenk en de schijnwerpers floepten weer aan. Opnieuw richtte
hij zich tot het publiek.

“Heren connaisseurs, ik mag aannemen dat Delphine met haar
middagvoorstelling uw verwachtingen niet heeft beschaamd. Een geweldige vrouw,
een geweldig lijf en op het eind een geweldig orgasme… U hebt haar voor het eerst
en voor het laatst in levende lijve kunnen meemaken. Voor het laatst jawel,
want zoals ik in het begin al zei, dit is een éénmalige voorstelling. En omdat
het bij een éénmalige voorstelling zal blijven, gaan we er nu uitzonderlijk nog
een vervolg aan breien. Iemand uit het publiek mag haar op het podium komen
neuken!”

Er klonk goedkeurend gefluit op uit de zaal. Mijn meester
blinddoekte me voor de tweede keer die dag en leidde mijn hand naar een glazen
kom vol gevouwen papiertjes met daarop een getal van één tot vijftig,
overeenkomend met het aantal zetels in de zaal. Ik plukte er een briefje uit.
Mijn meester nam het uit mijn hand, vouwde het open en las met luide stem.

“17! Wie zit op zetel 17? Niemand zo te zien. OK, hier volgt
een tweede kans. Delphine, reik me een ander briefje aan! 8! Die mijnheer daar
in zetel 8, wil u naar voor komen en Delphine neuken? Liever niet? Het is uw
goede recht maar u weet niet wat u mist. We proberen het nog één keer en als
het nu niet lukt komt Delphine er goedkoop van af! 12! U bent de gelukkige,
mijnheer! U ziet het wel zitten? U hebt gelijk, Delphine is een jong lam dat
nog niet vaak werd besprongen, dus nog gezegend met een heerlijk strakke kut.
Komt u maar op het podium! Een applaus voor mijnheer!”

Geblinddoekt als ik was kon ik de man die me zou gaan nemen
niet zien. Het leek me een arbeider te zijn, misschien een bouwvakker, te
oordelen naar het eelt op zijn handen dat ik over mijn gladde huid voelde
schuren toen hij mijn borsten en billen betastte. Hij rook naar tabak en
goedkope Van Gils aftershave en zijn stoppelbaard prikte in mijn blote hals
toen hij op mijn oorlelletje lebberde. Mijn meester dwong me op de knieën en ik
wist wat van me verlangd werd.

Ik opende op de tast de broek van nummer 8. Hij droeg geen
onderbroek en erg fris rook het niet ter hoogte van zijn kruis. Zijn zweetgeur
vermengd met de lucht van zijn voorvocht leerde me wel dat hij al een tijdje in
de zaal moest hebben gezeten. Hij had zeker een groot deel van mijn show
meegemaakt. Ik nam zijn harde pik voorzichtig tussen mijn lange vingers en
schoof de voorhuid naar beneden. Als ik hem snel genoeg klaar kon pijpen, dan
bleef mijn kut misschien gespaard. Mijn meester legde een condoom klaar op de
eikel van die eikel en gebood me om die over het lid uit te rollen, niet met
mijn handen maar met mijn lippen. Ik pijpte hem hard, diep en snel tot mijn
speeksel langs zijn balzak droop. Hij greep me bij de haren en beukte er zo
lustig op los dat ik bijna stikte.

“In haar kut!” hoorde ik plots een stem uit de zaal roepen.
Zijn wens werd links en rechts herhaald tot de hele zaal scandeerde: “in de
kut! In de kut!”. Er was nu geen weg terug, al had mijn meester het gewild, wat
overigens lang niet zeker was. Hij zette de stoel vooraan midden op het podium
en nodigde nummer 8 uit om zich helemaal uit te kleden en te gaan zitten. Met
zachte hand leidde hij me naar de stoel, mijn kont naar nummer 8 gekeerd, mijn
benen zo ver mogelijk gespreid. Mijn kutje hing nu pal boven zijn kaarsrechte
paal. Voorzichtig greep ik die met één hand beet en liet me er langzaam op neer
zakken. Mijn god, wat was die breed geschapen. Ik voelde hoe ik vanonder
helemaal werd open gerekt en het duurde een tijdje voor ik een neukritme vond
dat de pijn in genot deed overgaan.

Telkens ik sindsdien mijn ogen sluit en me in gedachten naar
dat zaaltje verplaats, hoor ik of het gisteren was mijn hijgend kreunen in die
muisstille zaal, het sopperig geluid van zijn penis in mijn flamoes en af en
toe vanuit de zaal een identieke kreun wanneer er weer één zijn zaad aan het
lozen was. Mijn nummer 8 kwam sneller klaar dan verwacht, nog voor het bij
mezelf zo ver was. Mijn schedespieren knepen in de verslappende lul en met een
paar kletsen op mijn billen gaf hij te kennen dat ik me van zijn schoot mocht
laten glijden. Mijn meester wierp een badjas over mijn blote schouders, maar
gaf me geen toestemming om de blinddoek af te doen vooraleer nummer 8 zich weer
had aangekleed en in het publiek was verdwenen.

“En, hoe was het?” Begon hij, toen we beiden in het
omkleedkamertje waren terug gekeerd. Ik antwoordde niet en keek van hem weg. Ik
liet mijn badjas van mijn schouders glijden en zocht mijn zomerjurkje.

“Kleed je nog niet aan. Er is nog werk aan de winkel. Je
weet toch nog dat ik je beha en slipje de zaal heb in geslingerd? De mannen die
ze konden pakken krijgen een beloning wanneer ze die terug komen brengen, wat
ze zonder uitzondering allemaal doen. Dat is hier traditie. Wie je beha
terugbrengt bied je een pijpbeurt aan tot hij klaarkomt. Wie je slipje
terugbrengt heeft het recht om je op zijn hondjes te nemen.”

Zijn woorden waren nog niet koud of twee mannen klopten aan.
Mijn meester reikte hen zwijgend een condoom aan. De man die mijn beha
terugbracht bleek een rosharige wat slungelige kerel van een jaar of dertig.
Hij rook lekker en had zijn schaamstreek geschoren. Ik vond het dus niet erg om
hem te pijpen, temeer daar mijn meester hem een condoom met bananensmaak had
gegeven.

De man die mijn slipje had teruggebracht was klein van stuk,
vooraan in de twintig schatte ik, en van het mediterrane type. Ik kroop op mijn
knieën en mijn handen op het bed en zorgde er voor dat beide heren gemakkelijk
bij mijn mond en bij mijn kont konden. Gewillig liet ik me door beide heren
neuken als een kipje aan het spit.

“Niet in het sterretje!” Zei mijn meester vermanend toen de
zuiderling zijn knuppel tegen mijn bilspleet duwde. Zijn pik ging vlot naar
binnen. Hij neukte me snel en met felle halen waardoor mijn lijf zo schokte dat
ik moeite had om de penis van zijn maat in mijn mond te houden. In nauwelijks
vijf minuten kwam hij klaar. Er waren geen handdoeken in de kamer. Mijn
zomerjurkje werd het vod waaraan hij zijn penis droog kon wrijven. Mijn meester
gaf hem het slipje mee als souvenir toen hij de kamer verliet.

Het duurde heel wat langer voor ik de rosharige klaar kon
pijpen. In die tijd was mijn pijptechniek nog niet geperfectioneerd. Nu zou het
veel sneller gaan, zoals je zelf wel weet. Dat gaf mijn meester ruimschoots de
tijd om de plaats van de zuiderling in te nemen en me van achteren te neuken.
We kwamen alle drie bijna gelijktijdig klaar. Mijn zomerjurkje kwam er weer aan
te pas om onze schaamstreek droog te wrijven.

Toen de rosse verdwenen was stak mijn meester zijn condoom
de hoogte in.

“Goed gevuld niet? Het is een maand geleden dat ik nog een
vrouw heb aangeraakt, dus heb ik inmiddels veel opgespaard. Open je mond en
steek je tong uit!” De inhoud van het rubbertje gutste op mijn tong en in mijn
mond. Het was zo veel dat het in straaltjes langs mijn mondhoeken tot op mijn
borsten drupte. Hij smeerde mijn borsten in met zijn spul, me verzekerend dat
er geen beter zalfje bestond om mooie zachte borsten te ontwikkelen.

Mijn beproeving liep op zijn einde. Opgelucht voldeed ik aan
zijn bevel om mijn zomerjurk weer aan te trekken, al zat die nu vol
spermavlekken. De weg naar huis verliep zonder noemenswaardige incidenten. Wel
voelde ik de drie pikken (één voor elke maand achterstallige huur?) nog in mijn
gleufje nabranden en voelde mijn hele lijf plakkerig aan door het opgedroogde
sperma en het zweet. Hij wilde afscheid nemen aan de deur zoals een klant dat
doet na een bezoek aan een hoertje, door een vluchtige kus op mijn wang te
drukken. Ik bood hem echter spontaan mijn lippen aan om mijn erkentelijkheid te
tonen voor de unieke ervaring die hij me had geschonken.

Luisterend naar Machteld ’s vertelling was mijn neukstaaf
weer gaan groeien.

“Je hebt weer zin in me, zo zie ik, en ik heb weer zin in
jou.” Ze nam de houding aan die mij het meeste opwond; op knieën en ellebogen,
haar kontje hoog opgestoken. Haar schaamlipjes stonden uitnodigend open. Ik
liet er geen gras over groeien en knielde achter haar neer…

Heer Halewijn

Graag jouw waardering
als reactie onder dit verhaal.