Blog Image

blog2 verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS

Blog - Megamastos –  Rubrieken

DE IDEALE MINNAAR.

Paul Johanson. Posted on wo, november 28, 2018 13:56

DE IDEALE MINNAAR.

De eenheid die ze samen vormden, paste duidelijk nog steeds
niet in het straatbeeld. Ze zag hoe mensen regelmatig hun wenkbrauwen fronsten,
soms zelfs elkaar aanstootten en daarna geniepig naar hen wezen, alsof ze met
hun drieën van een andere planeet kwamen, terwijl ze gewoon gearmd met haar
twee mannen over straat liep. Links haar man, rechts haar minnaar. En tussen
hen in liep zíj, het warme, gloeiende middelpunt van al die liefde. Zo liepen
ze trouwens wel vaker over straat wanneer ze terugkwamen van toneel of theater.
Of wanneer ze met hun drieën samen iets waren gaan eten.

Regelmatig sprak ze met haar minnaar alleen af. Maar de
ogenblikken dat ze met hun drieën samen waren, bleven toch echt bijzonder.

Je hoorde mensen wel eens zeggen dat driehoeksverhoudingen
doorgaans weinig kans op slagen maken. En toch was dit verhaal met z’n drieën
al jaren aan de gang. De verhouding was precies in balans. Vermoedelijk was dát
de sleutel waarom het kon blijven duren. Er kwamen nooit negatieve gevoelens
aan te pas. Geen afgunst. Geen jaloersheid. Geen gevecht om op het eerste plan
te komen. Iedereen kende zijn plaats. Haar man stond onbetwistbaar altijd naast
haar, met hem deelde ze alles. En met haar minnaar deelde ze af en toe in de
overvloed van liefde en verlangens die ze in haar hart voelde.

Haar man stond helemaal niet wantrouwig tegenover haar
minnaar. En omgekeerd stuurde haar minnaar haar altijd met een warm hart terug
naar haar man. Integendeel; die twee spraken als goede, intieme vrienden soms
zelfs alleen met elkaar af. Dan gingen ze samen zeilen, bijvoorbeeld. Zij mocht
dan niet mee. En zo was het prima. Ze had al relatief vroeg in haar leven, na
een heftig ongeval, zich gerealiseerd dat het een fundamenteel verlangen van
haar was, zelfs een onlosmakelijk deel van haar, om naast een man ook een
minnaar te hebben. Dat ze geen tijd meer te verliezen had… Elke mens hing
immers met één draadje aan het leven vast. Toen ze haar verlangens tegen haar
man uitsprak, had ze eigenlijk al een minnaar op het oog gehad.

Ze besloot het heel eerlijk te spelen, met haar man hield ze
verschillende intense gesprekken over hun beider verlangens. Haar man had haar
snel begrepen. Op een avond, toen ze in zijn armen lag, zei hij plots; “go for
it, girl…” Onmiddellijk na dat gesprek hadden ze met elkaar gevreeën,
ontzettend hevig zelfs, zo intens als ze al in geen jaren meer hadden gedaan. Het
eerlijk uitspreken van hun verlangens had een ongelofelijke boost aan hun
seksleven gegeven. Een boost die ze alle twee nodig hadden. Zowel voor haar,
als voor haar man, begon een nieuw avontuur.

De minnaar was een kennis van het werk geweest. Een
handelspartner waarmee ze met haar collega’s regelmatig rond de tafel zat. Wat
háár betrof kon dat eigenlijk niet vaak genoeg. Al bij de eerste kennismaking
had hij immers een enorme indruk op haar gemaakt. Een indruk die ze onmogelijk
nog kon uitwissen; niet alleen zijn knappe verschijning, maar ook zijn
ontwapende humor, zijn creatieve interventies, zijn frisse ideeën, het was
plots helemaal iets anders dan die suffe meetings die ze meestal hielden. Op
een keer had hij het verslag van de meeting naar haar doorgestuurd. Alleen naar
haar, zag ze. De tekst was helemaal leeg, op de volgende zinnen na.

“Heb niets kunnen noteren, alleen maar voortdurend aan jou
zitten denken. Ik denk dat dit een dringend agendapunt is geworden waar we
beiden tijdens een lunch bij gelegenheid eens dieper moeten op ingaan”.

Ze had het afgehouden. Ze had hem vlakaf geantwoord dat ze
gehuwd was en trouw was aan haar man. Maar ze had intussen al onmiskenbaar
gevoeld hoe deze man dat smeulend gevoel in haar onderbuik opnieuw wakker had
gemaakt.

Een zestal maanden later, na de gesprekken met haar man,
schreef ze een addendum bij het verslag dat ze ooit had doorgekregen en stuurde
het hem terug. In dat addendum stond.

“Als jouw gedachten aan mij in dat eerder summiere verslag
van jou nog steeds een agendapunt zijn. “Dan gráág.”

Reeds de dag erna spraken ze met elkaar af en deed ze hem
het hele verhaal. En híj vertelde haar over zijn zwerversziel, dat ze niet bang
hoefde te zijn dat hij haar ooit zou claimen. Dat hij na het samenzijn bij een
vrouw steeds het gevoel wou hebben dat hij kon vertrekken, dat hij vrij kon
zijn, zonder dat hij haar daarmee kwetste. Haar man zou altijd de haven zijn
naar waar hij haar terugbracht, en hij slechts een zeilboot die haar even
meenam op de volle zee. Hij zou haar steeds veilig en warm terugbrengen naar de
persoon bij wie ze hoorde.

“Dan ben jij eigenlijk mijn ideale minnaar” had ze tegen hem
gegrapt. Na de lunch waren ze al met elkaar naar bed geweest. Onweerstaanbaar
was de aantrekkingskracht tussen hen. Wat had ze zalig gevreeën met die man.
Haar minnaar nu. En ’s avonds nóg eens heerlijk, met haar eigen man, die ze
meteen van alles op de hoogte had gebracht.

Ze wist dat ze ontzettend veel geluk had om zulke fijne,
begripsvolle mannen in haar leven te hebben. Die allebei om haar gaven en zij
op op haar speciale manier om hen. En dat die mannen het bovendien ook nog eens
heel goed met elkaar konden vinden. Soms waren het echte kwajongens. Zéker als
ze in elkaars buurt waren.

Onlangs waren ze met hun drieën op restaurant geweest. Toegegeven.
De situatie had ze zélf een beetje uitgelokt. Na het hoofdmenu had ze, als
voorspel op het toetje, onder tafel haar slipje uitgetrokken en het plagerig
over de benen van haar gezelschap laten zweven. Die twee hadden meteen daarop
gedaan alsof ze onder tafel aan het vechten waren geslagen. De tafel was
gevaarlijk héén en weer beginnen dansen, een halfvol glas wijn was daarbij
omgevallen. Mensen hadden opgekeken. Toen een bezorgde ober kwam toegesneld
zwaaide haar man met haar slipje boven tafel en riep voor iedereen goed
hoorbaar. “HEBBES!”

Het schaamrood had op haar wangen gestaan, op de twee paar
enkels onder tafel had ze een fikse schop gegeven. Op het dessert hadden ze
niet meer gewacht, gierend van het lachen waren ze met z’n drieën weggevlucht. Even
later, in de auto, zaten ze alle drie nóg te lachen, hadden ze het
ongelofelijke gevoel samen één te zijn in het moment. Die avond zou ze nooit
meer vergeten. Geen van hun drieën trouwens.

Nadat ze thuis waren gekomen, namen ze eerst samen nog een
duik in de jacuzzi die in de tuin stond. In een wijde cirkel om de grote kuip
lagen hun kleren verspreid in het gras. Er werd nog een fles bubbels
opengetrokken.

De precieze volgorde van de feiten van die avond herinnerde
ze zich niet meer. Wél dat zij als eerste was opgestaan uit de jacuzzi, beide
mannen had aangekeken terwijl ze nat en naakt voor hen stond en hoe ze had
gevoeld hoe beide mannen haar uitgebreid waren begonnen likken met hun blik. Ze
had zich omgedraaid en was over het gras naar het huis toe gelopen, naar de
slaapkamer. Even later stonden ze daar ook, haar man en haar minnaar, beiden spiernaakt,
en beiden met een uitzonderlijk grote opwinding die onmiskenbaar van hun
lichamen kon afgelezen worden.

Het was haar man die achter haar kwam staan en haar in zijn
armen nam. Haven…

Ze liet haar hoofd steunen tegen zijn borst. Sloeg haar
armen rond zijn hals. Haar minnaar ging voor haar staan. Beide mannen keken
elkaar in de ogen. Haar man knikte. Haar minnaar begon haar borsten te strelen.
Zijn mond nam het meteen daarna over van zijn handen. Kuste zich een weg naar
beneden. Zo dus… Zeilschip.

Hij knielde voor haar, ze voelde zijn mond en zijn tong dáár
waar ze intussen al helemaal in brand stond. Deed met zijn handen haar benen
verder uit elkaar. Haar man hield haar vast, dat was nodig nu, evenwicht voelde
ze immers niet meer terwijl ze de hitsige tong van haar minnaar tussen haar
schaamlippen voelde glijden.

Vanaf hier wist ze alles weer haarscherp. Maar dat kwam
uitsluitend omdat, vanaf het moment dat haar man haar naar bed had gedragen en
haar met dit ontroerende gebaar had weggeschonken aan haar minnaar, hij alles
had gefilmd… álles… Elk detail had de camera geregistreerd, haar man had overal
op ingezoomd… hoe ze zich volledig had overgegeven, het duidelijke ‘nee’
schudden van haar hoofd op het moment dat haar minnaar nog eventjes plagerig met
zijn pik tussen haar schaamlippen was gegleden, om dan, meteen met één stoot de
diepte van haar vagina op te zoeken. Haar gekreun, dierlijk bijna, haar borsten
die meedeinden op haar hijgende ademhaling, bij elke nieuwe volgende stoot
daarna, toen ze haar benen op de schouders van haar minnaar had gelegd om hem
nog beter te kunnen opvangen en te voelen hoe hij tekeer ging in haar…

Het beeld trilde even. De camera werd ergens opgezet. Hij
werd achtergelaten op een plek vanwaar alle taferelen op het bed goed in beeld
bleven. Even later kwam haar man zélf in beeld, haalde iets uit het kastje
naast het bed; zwarte touwen.

Terwijl haar minnaar traag in en uit haar bleef bewegen,
bond haar man haar polsen vast aan de pijlers van het bed. Haar minnaar bewoog intussen
steeds langzamer, stootte niet meer zo diep, gaf ruimte aan haar man die nu aan
de andere zijde van het bed was gaan staan, zodat alles mooi in beeld gebracht
bleef. Ze huiverde. Terwijl de penis van haar minnaar uiterst traag in en uit,
tot slechts halverwege in haar bewoog, glinsterend, kloppend… begon haar man
met trage en toegewijde halen van zijn tong haar opgezwollen clitoris te
likken. Tegelijkertijd verwend en genomen te worden… Beide mannen stonden aan
het begin van een pad dat leidde naar haar meest ultieme verlangen. Vier handen
zwierven intussen over haar lichaam… soms krachtig, soms zacht… over haar
borsten, haar harde tepels, haar heupen, haar benen… Ze voelde hoe haar man al
likkend een hand onder haar kont schoof. Het was onmogelijk om haar lichaam
stil te houden onder al die aanrakingen… Gekmakend hoe die twee mannen elkaar
verstonden.

De zorgzaamheid waarmee ze haar lieten voelen dat het om
háár ging, bezorgde haar tranen in de ogen. De ene emotie na de andere golfde
door haar heen. Ze wisselden af. Haar man gleed nu in haar, haar minnaar nam
likkend de positie van hem over. Het ontroerde haar om hun verschillen te
kunnen voelen; haar minnaar was onstuimiger, ruwer, minder voorspelbaar, haar
man was teder en zachter; precies zoals ze hen kende en van hen hield.

In beide constellaties kwam ze klaar. De klankkleur van het
kreunen hield mooi gelijke tred met de manier waarop ze klaarkwam; hevig,
ongeremd… Ze zag hoe beide mannen nat werden van haar orgasmes. Druppels op de
gebronsde schouders van haar minnaar. Druppels op de onderbuik van haar man. De
ballen van haar man dropen nog na.

Beide mannen maakten haar polsen opnieuw los. Masseerden de
striemen uit haar huid. Kusten met hun tweeën zacht de binnenkant van haar
polsen. Ze herinnerde zich een dansvoorstelling die ze ooit samen zagen. Op het
podium stonden twee mannen en één vrouw. Het diepe geluid van een cello
weerklonk.

De vrouw liet zich telkens langzaam vallen, de twee
mannelijke dansers vingen haar afwisselend op. Soms was de danseres slechts
enkele centimeters van de grond verwijderd. Adembenemend hoe beide mannen haar
steeds aan elkaar doorgaven.

De vrouw bewoog nauwelijks. Ze werd bewogen door hen… in de
lucht gegooid, rondgeslingerd, ze gaf zich helemaal over aan hen. Ze zweefde
door de ruimte, ze bewoog als een rietstengel heen en weer tussen hun handen,
tussen de gespierde lichamen van beide mannen. Na de dansvoorstelling hadden ze
elkaar aangekeken. Er hoefde niets meer gezegd te worden. Hemeltergende beelden
waren het die de camera geregistreerd had.

Soms keken zij en haar man er nog eens naar. Bedreven er
samen de liefde op, terwijl ze keken naar het samenspel van hun drieën. Hoe ze
geil en zwoel gekust werd door haar twee mannen, hoe hun handen begerig groeven
naar de warmte op haar huid. Van sterrenstof was ze en onbeschrijfelijk fel
lichtte ze op onder al hun aanrakingen. Deeltjes van drie om elkaar tollende
magneten; handen, monden, vingers, tongen… die elke rationele coherentie uit
haar gedachten verdreven en toch was er nog samenhang, bleef er alleen maar
samenhang…

Heet gezucht en gefluister. Vuur. Koorts. Heupwiegend.
Tongzoenend. Traag uitlekkende tranen op hun stijve pikken. Pas op de beelden
achteraf zag ze wie wát bij haar die avond had gedaan.

De vingers die eindeloos diep in haar waren gegaan; haar
minnaar.

De tong die haar intussen had gelikt; haar man.

Beide tongen die haar afwisselend, als in een ophitsende
dialoog, hadden gelikt; haar man en haar minnaar…

En zij likte en zoog; bracht de stijve penissen van beide
mannen bij elkaar. Twee paar ballen in haar beide handen. Hun glimmende,
tranende eikels tegen elkaar. Hun voorvocht dat zich met elkaar vermengde. Haar
tong gleed van de ene glanzende eikel naar de andere. Ze bracht hun smaken
samen in haar mond…

Eén van hen schoof zijn armen onder de hare.

Eén van hen plooide haar benen.

Eén van hen legde zijn handen op haar slapen.

Eén van trok haar haren achterover.

Eén van kuste haar borsten.

Eén van hen liet haar hoofd in de kom van zijn handen
rusten.

Eén van hen streelde opnieuw haar dijen.

Eén van hen gleed met zijn lichaam onder het hare.

Eén van hen bracht haar in de juiste positie…

Eén van hen opende wijd haar benen…

Haar man die nu onder haar lag, drong zacht in haar door,
voorzichtig voorbij haar kringspieren, langs die ontzettend smalle grens van
pijn en genot. Ze kreunde.

Toen hij diep genoeg in haar was, bewoog hij niet meer,
legde hij haar op die manier klaar voor haar minnaar. Er was geen zaligere plek
om op te liggen, dan op het zachte, ademende lichaam van haar man terwijl hij
in haar was.

Hij streelde nog eventjes haar haren. Ze greep naar zijn
hand die op haar rechterborst lag. Ze zouden zich met hun drieën nu gezamenlijk
begeven naar dat ene ultieme eindpunt.

Op de beelden kon je zien hoe glinsterend en opgezwollen
haar kut was. Het diepe smeulen vanbinnen. De bloem van een wilde orchidee. Je
kon zien hoe perziknat ze was. Haar niet te temmen verlangen. Wachten om
genomen te worden. Om vervuld te worden, in elke opening. Haar borsten deinden
heen en weer op het ritme van haar hijgende ademhaling. Haar minnaar kwam voor
haar staan. Keek haar nog even aan. Brandende blikken om duizelig van te
worden. Zijn harde opgerichte penis die dichterbij kwam, alsof hij die eerst
nog eens aan haar wou tonen, samen met zijn twee stevige ballen, zijn
opgespaarde zaad waarvan hij haar had opgebiecht dat het de laatste tijd alleen
nog maar voor haar bestemd was, omdat niemand eerder in zijn leven hem ooit in
een dergelijke onophoudelijke toestand van opwinding had gebracht.

Ze schreeuwde het uit toen hij naar binnen gleed… helemaal
opgevuld werd, genomen door haar twee mannen. Hoe de bewegende lichamen boven
en onder haar, haar in een gloeiende vorm van een vrouw kneedden. Duizenden
vogels die allemaal samen op hetzelfde moment van het veld opstegen. Ze losten
elkaar af, veranderden van positie. Ze bewogen om beurt in haar. De één begon
waar de andere eindigde… in een waanzinnige paringsdans. Kaarsen die langs
beide kanten brandden…En zij tussen de twee vlammen in, als kneedbare was.

Poriën die samentrokken. Grepen van handen die krachtiger
werden. Voetzolen die zich opspanden. Mateloos genomen worden en zélf nemen.
Geliefden van de overvloed. Geneukt en geliefkoosd worden. En alles er tussenin.
Zíj tussen dat alles in. Zweetparels op alle drie hun lichamen. Geen mooiere
glans op een lijf dan de glans die ontstaat door zweet tijdens seks. Vloedlijnen
die genaderd werden. Twee mannen die op uitbarsten stonden. Ze voelde het.

Haar man die nu zachtjes uit haar kont kwam en mee haar
vagina binnen gleed. Het onbeschrijfelijke gevoel van twee harde geslachten bij
elkaar, diep in het hare,

“Komen jullie? Komen jullie sámen alsjeblieft…?” Ze werd gek
van de gedachte dat beiden mannen zich zo dadelijk gelijktijdig al hun zaad in
haar gingen ontladen. Gegrom. Gekreun. Haar eigen orgasme zou hevig en
langgerekt zijn, heftig genoeg om het volledig om hun pulserende penissen te
kunnen leggen, om hun leegschokken tot de laatste druppel op te kunnen vangen.

Haar man kwam eerst. Hevig kreunend. Slechts een paar
seconden later volgde haar minnaar, stiller, maar duidelijker omlijnd in al
zijn samentrekkingen. Niet te verwoorden, tussen twee hijgende mannen te liggen
die zich diep in haar leegspoten. Hun zaad dat in haar kut samenvloeide en zich
vermengde… Véél… ontzettend veel, het liep onmiddellijk opnieuw uit haar;
parelmoeren witte druppels in overvloed. De mannen gleden vrijwel onmiddellijk
weg uit haar, haar vagina was een glijbaan, zo glibberig was het daarbinnen
geworden. Ze stond op. Ging vlak voor de camera staan en toonde haar druipende
en na-druipende kut… zodat alles in close-up goed zichtbaar was.

Ze hadden eigenlijk nooit afspraken gemaakt over hoe zulke
avonden en nachten daarna verder verliepen. Vaak lagen ze met hun drieën nog
even samen. Verstrengeld. Nagenietend. Uitgeput. Zachte bochten van armen en
benen door elkaar. Strelen. Op adem komen. Soms samen nog iets drinken. Maar
meestal waren ze zelfs dáár te vermoeid voor. Doezelden ze langzaam in.

Er moest ongetwijfeld een ogenblik zijn waarop haar minnaar
telkens ongemerkt wegglipte. Haast geruisloos de kamer verliet. ’s Ochtends was
hij er niet meer. Nooit.

Na één van die hevige nachten had hij ooit zelfs eens
stiekem de ontbijttafel voor hen gedekt. Alles erop en eraan, met nog een
bloemetje uit hun tuin en een briefje erbij; “Smakelijk. Voor jullie, om samen
nog na te genieten…”

Slechts één keer zag ze hem de kamer uit sluipen. Hij had
gezien dat ze wakker was geworden. Had knipogend een vinger op zijn lippen
gelegd. Glimlachend met zijn hand zacht op zijn hart geklopt. Daarna had hij
stilletjes de slaapkamerdeur achter zich dicht getrokken.

Paul
Johanson.

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal.



De wegenwachter

Paul Johanson. Posted on ma, april 02, 2018 19:58

DE WEGENWACHTER

Het was een hele drukke avondspits. Het verkeersbulletin
maakte gewag van een brandend voertuig op de rechterrijstrook ergens tussen
Antwerpen en Breda. Een paar afritten verderop was een vrachtwagen op de
linkerrijstrook zijn volledige lading met isolatiemateriaal verloren. En nog
enkele kilometers verder, op de pechstrook, stond zij. In panne.

Als wegenwachter was hij er als eerste bij…

Alle detectielampjes van haar dashboard waren aangeflitst.

“Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt” zei ze.

Hij zag meteen dat het om een complete kortsluiting ging in
het elektronische circuit van haar auto.

“Probeer hem nog eens te starten” zei hij. Het was
het eerste wat hij tegen haar zei, hij had haar nog niet eens begroet.

Ze draaide de contactsleutel om en legde haar handen op het
lederen stuur. De motor sloeg niet aan.

“Stap uit” commandeerde hij. Terwijl ze uit de
auto kroop ving hij heel eventjes een glimp op van de gitzwarte bandjes van
haar jarretelle. Hij liet niets blijken. Hij legde onverstoord zijn computer
aan, verbond die met het dashboard en één voor één doofden de lampjes. Hij had
mooie ruwe handen, zag ze. En zachte, donkere ogen. Voor de rest was hij
blijkbaar een man van weinig woorden. Toen hij de auto startte sloeg de motor
onmiddellijk aan. Eén detectielampje bleef echter hardnekkig branden.

“Vreemd…” bromde hij, “ik krijg het niet uit,
alles is voor het overige ok met je auto. Ik kan niet achterhalen hoe het
komt.”

Ze keek hem doordringend aan. “Ik denk dat ik weet hoe
je het uit kan krijgen…” fluisterde ze brutaal. En de blik in zijn ogen
maakte duidelijk dat hij meteen doorhad wat ze bedoelde. Nauwelijks tien
minuten laten stond haar auto geparkeerd in een verlaten dreef. De wagen van de
wegenwachter stond vlak achter de hare. De kans dat ze hier gezien zouden
worden was vrijwel nihil. De minieme kans dat het wél mogelijk was maakte het
extra spannend. Zo dadelijk zou de condens op de binnenkant van de autoruiten
trouwens een heldere inkijk onmogelijk maken…

Hij kroop bij haar in de auto, klapte de twee voorste
passagierszetels helemaal in en schoof ze naar voren. De ruimte die op de
achterbank vrij kwam was niet indrukwekkend, maar wel meer dan genoeg… Hij
zoende haar meteen in de hals. Precies op dat plekje tussen hals en
schouderbladen waar ze zo ongelofelijk gevoelig voor was.

Waar haar weerstand altijd smolt. Maar vanavond voelde ze
helemaal geen weerstand, integendeel. Kippenvel kreeg ze, toen hij de
binnenkant van haar pols kuste en ze zijn sterke handen op haar huid voelde. En
wat is kippenvel anders dan braille van genot…

Ze voelde het direct: dit was niet alleen een man die de
mechaniek van de auto volledig doorgrondde, maar óók het wezen van een vrouw,
die kennis had opgedaan van al haar zoete geheimen…

Als een landkaart van genot vouwde hij haar open. In een mum
van tijd had hij haar helemaal opengelegd. Zijn parfum van motorolie mengde
zich met het hare. Een prikkelende combinatie… Ze voelde zijn grijpgrage
handen over haar lichaam, hij streelde haar borsten, haar opgerichte tepels.
Beet er zachtjes in. Eventjes gleden hun handen in elkaar, hun grip maakte veel
duidelijk: zo dadelijk zouden ze op een autozetel ontzettend heftig met elkaar
vrijen. Handen zijn net als miniatuurlichamen: elkaar stevig vastgrijpend, soms
de greep iets lossend, handen kondigen aan wat de rest van het lichaam zal
doen…

Ze voelde het ongeduld opkomen van alleen maar genomen
willen worden, van openen, van geneukt te willen worden vol verlangen. Hij had
haar slipje uitgedaan. Zijn zwervende tong vond meteen de plaats waar het moest
zijn. Ze bewoog haar heupen op het ritme van zijn gelik. Onhoudbaar,
onmenselijk, ondragelijk… Ze keek hem aan en smeekte dat hij met zijn vingers
en zijn tong zo diep mogelijk in haar moest gaan.

Haar proeven. Haar drinken…

Proeven, likken, zuigen…

Nooit is het genoeg.

Zijn mond is niet genoeg.

Zijn tong is niet genoeg.

Zijn vingers zijn niet genoeg. Méér…

Hij likte haar diep en intens terwijl hij zijn handen liet
uitzwerven over haar lichaam. Soms lagen ze als een blinddoek over haar ogen.

Zijn vingers raasden over haar borsten, streelden haar
heupen en haar dijen.

Ze voelde hoe zijn pik groeide en duwde tegen haar buik.

Haar handen lagen om zijn billen. God, wat had deze man een
gespierde kont.

De weelde van twee lichamen stoned… in een roes van lust
en opwinding.

Ze droop, ze overstroomde, ze smolt weg. En hij likte
intussen gulzig het smeltwater van haar verlangen.

Nu duwde hij met zijn eikel tegen haar clitoris, streelde
tussen haar schaamlippen haar genotsknopje ermee.

Ze zag de geilste pik ooit, krachtig, onverbiddelijk hard
opgericht, met het geilste glanzende stootkussentje waaruit tranen opwelden…

Uit de autoradio klonk een lied van Kate Bush, Wuthering
Heights, Im coming back to his side, to put it right, wuthering heights…

Wat een perfect samengaan van moment en muziek, dacht ze, ze
zou dit ogenblik voortaan voor altijd in haar herinneringen verbinden aan dit
nummer. En precies op het juiste moment ging hij bij haar naar binnen. Drong
zijn lichaam in het hare. Wat had deze man gevoel voor timing…

Haar lichaam sloot zich rond het zijne. Hij zat in haar. Ze
omklemde hem. Ze omvatte zijn harde penis met alle spieren van haar vagina.

Ze streelde hem ermee. Ze kon zijn pik in haar voelen
kloppen. Ze zoog hem dieper naar binnen. Liet weer los. Zoog hem nog dieper
naar binnen.

Steeds dieper, steeds sneller stootte hij. Ze hijgden. Ze
namen elkaar. Ze namen elkaar in.

“Ram me. Ram me alsjeblieft zo hard als je kan”
hijgde ze. “Tot je komt. Tot ik kom”.

Ze wou voelen hoe alles, ontlading na ontlading, warm werd
in haar. De gedachte eraan maakte haar gek.

Haar orgasme verhevigde het zijne. En zijn orgasme
verhevigde het hare.

Hij spoot zijn withete zaad diep tegen donkere wanden van haar
hemels samentrekkend geslacht. De auto schudde onder hun bewegingen.

De naschokken in hun lijf waren zo hevig dat ze ongetwijfeld
seismologisch ergens geregistreerd werden…

Een kwartier later zag ze hem weer vertrekken, haar
wegenwachter. Hij moest er vandoor, hij had een nieuwe dringende oproep
binnengekregen.

“Het lampje op je dashboard is helemaal gedoofd, je kan
nu zonder zorgen verder rijden ” zei hij alvorens hij in zijn auto stapte
en wegreed.

*****

“Hoe vond je me als wegenwachter?” smste hij even
later.

“Mmm… hemels lieve schat…” antwoordde ze.
” ik geniet zo zalig na, maar je had wel nog even de olie van mijn wagen
mogen verversen voor je vertrok.”

Paul
Johanson.

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal.



Ontspoort

Paul Johanson. Posted on zo, januari 28, 2018 14:20

Ontspoort

De eerste dag al, meteen nadat hij de advertentie had
geplaatst, stroomde zijn mailbox vol met reacties van vrouwen die zich
schijnbaar aangesproken voelden tot wat hij had geschreven. Telkens vertoonde
hun korte antwoord hetzelfde voorspelbare patroon: in de eerste zin stond dat
ze zo snel mogelijk met hem wilden afspreken en in de tweede zin werd hij naar
hun profiel verwezen dat zich ergens op een erotische betaalsite bevond.

Uiteraard waren de verzenders niet allemaal vrouwen geweest,
de meeste reacties kwamen van diensten die al een geprefabriceerd antwoord
klaar hadden om wanhopige mannen naar hun site te lokken. Ieders goed recht
natuurlijk.

Maar hij was niet wanhopig. Niet wanhopig genoeg, althans.

Hij stond eigenlijk al op het punt zijn advertentie te
verwijderen, toen hij nog een mail van iemand ontving.

Slechts een paar zinnen liet ze achter in zijn mailbox, maar
een gloed sloeg meteen in zijn gezicht toen hij haar woorden las. Hij wist
meteen dat haar bericht authentiek was. Afkomstig van een onbekende vrouw die
op dezelfde golflengte zat als hij en daardoor zijn uitgezonden signalen scherp
had opgevangen. Ze schreef:

“Heb je ooit al
eens met vingers zachter dan penselen de borsten en de tepels van een vrouw
gestreeld? ECHT gestreeld? Gevoeld hoe hard haar tepels en hoe verlangend haar
ademhaling onder die aanrakingen kunnen worden?”

Hij antwoordde haar met een vraag.

“Ben je ooit als
eens door een man helemaal van de wereld weg gestreeld geweest, terwijl hij bij
elke aanraking je losmaakte uit de lijnen van je lichaam?

Pas de volgende dag schreef ze terug, maar ze hield zich
niet in:

“Hoe zou het
voelen wanneer ik je begon uit te kleden, tot je helemaal naakt bent, een
naaktheid die me precies midden in het hart treft wanneer ik je opgerichte penis
zie als het ontegensprekelijk harde bewijs van jouw verlangen naar mij?”

Hij schreef terug:

“Hoe zou het
voelen wanneer mijn hoofd zacht tegen je buik rust, mijn handen op je kont en
ik met één ruk onverwacht je slipje volledig open scheur en zie hoe adembenemend
nat je bent?”

Elke ochtend stuurde ze hem één mail. Een kort bericht. Vaak
in vraagvorm. Hij antwoordde haar telkens ’s avonds, eveneens kort. Bedacht
overdag wat hij haar ging schrijven. Voelde zich opgelaten. Haalde plots veel
meer zuurstof uit de lucht. Zij gebruikte blijkbaar de nacht om hem te
antwoorden… Hun namen of concrete details over hun leven gaven ze niet prijs
aan elkaar. Ze stuurden elkaar geen foto’s. Geen van beiden vroeg er overigens
naar. Het ging louter om het delen van ongeremde seksuele fantasieën, precies
zoals hij in zijn advertentie gevraagd en beschreven had.

15 december, ochtend. Zij:

“Ben je ooit al
eens gekust geweest door een vrouw, die je tijdens het zoenen met het puntje
van haar tong laat voelen hoe graag ze door jou wil genomen worden?”

15 december, avond. Hij:

“Ben je ooit al
eens innig gekust geweest door een man terwijl hij langzaam bij jou naar binnen
gleed en je opende als een bloem, terwijl het ritme van zijn lichaam subtiel
het ritme van je kus overnam en omgekeerd…?”

16 december, ochtend. Zij:

“Hoe zou het voor
je voelen om door een vrouw gekust te worden, een smekende kus die gulzig alle
uithoeken van je lichaam verkende en waarmee ze je duidelijk wou maken dat ze
door jou genomen wou worden en in alle mogelijke posities de bewegingen van
jouw penis diep in haar lichaam wou beantwoorden?”

16 december, avond. Hij:

“Hoe zou het voor
je voelen om door een man gekust te worden, die met zijn mond jou openvouwde
als een landkaart van genot en het leek alsof je aan de rand van een eindeloze
steile klif hing terwijl hij je nam?”

De mails tussen hen gingen heen en weer als diepe
ademtochten. Steeds luider weerklonk in hun schrijven de wederzijdse bereidheid
om zonder schroom zich in woorden volledig aan elkaar over te geven… De
opwinding die ze bij elkaar ontketenden was bijna gekmakend…

17 december, ochtend. Zij:

“Hoe zou het voor
je voelen, als ik mijn vinger in je voorvocht doop, dat als een dauwdruppel op
je glanzende eikel ligt en ik het als de allerzachtste massageolie ooit gebruik
om er mijn clitoris mee te strelen terwijl ik je uitnodigend aankijk…?”

17 december, avond. Hij:

“Hoe zou het voor
je voelen wanneer mijn tong de plaats van je vingers tussen jouw heerlijke
schaamlippen inneemt en ik je uitgehongerd lik, zuig, bijt…, je honing op
mijn vingers proef nadat die diep in jouw vagina zijn gegleden en ik
onmiddellijk als een junkie aan je smaak verslaafd geraak…?”

18 december, ochtend. Zij:

“Hoe zou het voor
je voelen wanneer ik met het puntje van mijn tong tergend langzaam je eikel
lik, terwijl ik je aankijk en je fluister dat je je straks helemaal moet
leegspuiten in mij… hoe zou het voor je voelen wanneer ik daarna met
toegewijde lange halen de volledige lengte van je heerlijke stijve penis lik en
de toenemende spanning in je ballen zie terwijl ik je verder ophits…?”

18 december, avond. Hij:

Hoe zou het voor
je voelen wanneer ik snoeihard het ritme van mijn penis door je lichaam laat
zegevieren alvorens ik als een vulkaan in je uitbarst, maar eerst
onvoorspelbaar traag het topje tussen je natte, verlangende schaamlippen heen
en weer schuif en plagerig tegen je clitoris duw tot je smeekt…?”

19 december. Zij:

“Hoe zou het voor
je voelen als je mij zou dieper en heviger zou nemen dan dat een man ooit een
vrouw heeft genomen? Terwijl de spieren
van mijn vagina jouw penis strak omsluiten om elke beweging goed te kunnen
voelen terwijl je me berijdt. Terwijl je me neemt en je oerdriften de vrije
loop laat. Je ballen vol zaad die tegen mijn schaamlippen botsen. Terwijl ik
zucht en kreun. Omdat ik mij verlies in jou. Omdat we op weg zijn naar dat ene
onbeschrijfelijke moment: het moment dat je zal klaarkomen, dwars doorheen mijn
eigen orgasme, terwijl ik me voorstel hoe jouw opjaagde zaad tegen de wand van
mijn vagina spuit, lading na lading tot diep tegen mijn baarmoeder…”

19 december. Hij:

“Hoe zou het voor
je voelen wanneer ik eerst wachtte op jouw orgasme, zodat niets daarvan aan me
zou voorbijgaan; je klanken, de samentrekkingen van je lichaam, de golfslag van
je dijen, je gezicht dat zich langzaam ontspant… zodat ik je op zou kunnen
vangen wanneer je als een veertje uit de lucht komt gevallen. En pas als je
veilig terug geland bent zou ik mijn zaad als een warme zweepslag over de
volledige lengte van je lichaam leggen. Ontlading na ontlading zou ik mij aan
je overgeven en je tonen wat voor een hevige uitbarsting je in mij opgeroepen
hebt. Elke ontlading zou ik opdragen aan jou. Met een eerste lading schenk ik
je een ketting van vloeibaar ivoor dat vanuit je hals naar beneden loopt, een wit spoor trekt over je borsten, je
tepels en je buik. Daarna vul ik het putje van je nahijgende navel. De volgende
eruptie zegent je schaamlippen. Daarna glijd ik opnieuw in jou, in je bron
vloei ik na, word ik opnieuw zacht, terwijl ik je opnieuw kus en je streel met
vingers als penselen…”

Deze keer mailde ze hem dezelfde avond nog terug.

Dat als hij dat wou eens écht met haar kon afspreken,
schreef ze. Maar daarvoor moest hij wel eerst nog eens doorklikken op haar
profiel, helemaal onderaan de mail.

Paul Johanson.

4Fingers verwelkomt met plezier een nieuwe auteur waar we
allemaal veel geile pret aan zullen beleven. Welkom Paul Johanson!

Graag jouw waardering
als reactie onder dit verhaal.