Vergaderen

Paniek op het hoofdkantoor in Brussel. De directie wil dat
we over twee maanden een nieuw product op de markt brengen. Alle
werkmaatschappijen moeten meewerken en een aantal projectleiders leveren. De
opdracht is duidelijk. We starten morgenochtend om 9 uur op het hoofdkantoor in
Brussel. Het zal wel hard werken worden dus ga ik de volgende morgen lekker
gemakkelijk gekleed op weg. Benieuwd naar de collega’s die in het team zullen
deelnemen. In de kleine parkeergarage bij Brussel Zuid zie ik een paar bekende
auto’s van collega’s uit Leuven en Mechelen.

De vergaderzaal is op de bovenste verdieping en biedt een
mooi uitzicht over Brussel. Hier zullen we een aantal dagen nauw samenwerken. –
Vertrouwelijk, snel en gemeenschappelijk -. Wat zegt de projectleider dat mooi.
Mijn gedachten dwalen af wat je verder achter die woorden kunt zoeken. Naast
mij, aan het eind van de grote vergadertafel, zit de collega uit Genk. Een
vrouw van ongeveer 35 die nog niet zo lang bij het concern werkt. Korte rok, te
kort voor wat bij ons gebruikelijk is, en verder een blouse, te netjes voor het
harde werken van de komende dagen. Een open gezicht en snelle blik in de ogen.
Ze heet Martha, en ze doet de marketing. Commerciële verleiding noemt ze dat en
kijkt me daarbij recht in de ogen.

In de loop van de dag raken Martha en ik aardig met elkaar
vertrouwd. We delen een rekenmachine. Ik schenk haar water bij. We zitten ook
bij de lunch naast elkaar. Als het ’s middags warm wordt in de zaal fluistert
ze me toe dat ze een natte rug begint te krijgen. En ontstaat er een losse
manier van omgang. Haar lichaam boeit me. Fantasieën zijn tijdens lange
meetings altijd mijn favoriete bezigheid. Daar geeft Martha mij ook vandaag
weer alle reden toe. De voorzitter rondt de dag af. Genoeg voor vandaag. Ik
buig me voorover en stop de stukken in de koffer die tussen onze stoelen staat.
Zij draait zich naar me toe en ik kijk recht onder haar rok tot waar haar dijen
uiteen gaan en zie haar slip. Ik kijk omhoog en onze blikken kruisen elkaar.
Impulsief en zonder na te denken of dit wel kan vraag ik, “is dat paars of
rood?”

Even denk ik dat ze me zal negeren maar dan zegt ze zachtjes
voor zich uit “rood…” en loopt de zaal uit naar de parkeergarage. Vertwijfeld
blijf is achter. Zou ze me begrepen hebben? Sloeg het terloopse
“rood” echt op mijn vraag. Ik vroeg naar de kleur van haar slip.

Zwart. De
volgende dag. Iedereen heeft nog wat zaken kunnen uitzoeken en we gaan weer
hard aan de slag. Martha opent haar laptop en lacht me collegiaal toe. Weer een
blouse aan en weer een rokje, helaas minder kort. Maar dat geeft me meer
neiging om me op haar vormen te concentreren. Een mooi figuur met ronde billen
en toch wel stevige dijen. Ik kijk langs haar naar de voorzitter maar regelmatig
dwalen mijn blikken langs haar lichaam. Ik stel mezelf veel vragen waarover ik
lang fantaseer. Wat zou ze er onder dragen, hoe zou haar driehoekje zijn
geknipt en… Mijn pik reageert weer. Langzaam vult de voorkant van mijn
Dockers zich met vlees en warmte. Hard en trillend van genot duw ik tegen de
dikke ronde rand van de tafel. Zij speelt met haar laptop. In het midden van
het toetsenbord zit het knopje wat je als muis kunt bedienen. Ze streelt het
knopje, knijpt erin terwijl ze voor zich uit staart. Gedachteloos? Ze maakt
haar vinger nat en strijkt dan weer over het groene knopje op het toetsenbord.
Als ze haar vinger terugtrekt blijft een nat streepje en een luchtbelletje van
spuug achter op… het knopje. Ik word geil, wild en kan alleen nog maar denken
aan product-specificaties en marktbewerkingsplannen als het gaat om haar
lichaam, haar tieten, haar rug, haar billen, haar kut, haar knopje. Dan buig ik
me naar haar toe en vraag met schorre geile stem: wat is vandaag de kleur? Ze
krijgt direct een andere glans over haar huid, kijkt even voor zich uit en tikt
dan een paar letters op het toetsenbord en draait tergend langzaam het scherm
naar me toe: ZWART! Dan pakt ze mijn pen en schrijft met ronde vrouwelijke
letters op mijn blocnote. “… en vochtig”. Mijn adem stokt. De
geilheid spat eraf.

Groen De derde
dag. Ik weet het nu zeker. Ze gaat duidelijk mee in mijn spiraal van zoeken,
aftasten en verder gaan. Ze kan niet meer terug: we hebben iets geils wat ons,
daar aan het eind van de tafel boeit en bezig houdt. Het woord rood van de
eerste dag gaf me nog geen zekerheid maar nu eerst dat antwoord
“zwart” en daarna dat “en vochtig”. Dit laat geen twijfel,
ze is bereikbaar, ze toont zich toegankelijk en nu moet ik niet meer aarzelen
maar letterlijk en figuurlijk doorstoten. Regelmatig is er weer die spanning.
Een openstaand knoopje biedt me een ronde blik op haar blanke borst. Ze wendt
zich niet af maar opent zich door diep adem te halen verder voor mijn ogen. Ze
zit lang met haar rug naar me toe maar met haar benen onder zich gevouwen, een
groot stuk van haar dijen voor me zichtbaar. En dan die goddelijke kont naar me
toegedraaid. Er lijkt geen eind aan de dag te komen. Het nieuw product X
interesseert me niets meer. Ik ben geil en ik verdenk mijn buurvrouw ervan met
me te wedijveren. Ik wacht het moment af en samen lopen we naar de
parkeergarage. Daar staat ze tegenover me en dan vraag ik.

“Wat is vandaag de kleur”? Ze lacht geheimzinnig, drukt op
de afstandsbediening en stapt in haar zwarte Golf. Dan tilt ze haar billen van
de stoel, reikt onder haar rok en haalt in een doorgaande beweging haar slip
onder zich vandaan, propt het in haar vuist en steekt me haar hand toe.
“Bekijk dat maar op je kantoor”

Ik kan niet wachten en race als een geile idioot naar mijn
kantoor. De avondportier is er al en ziet me langs snellen. Bovengekomen gooi
ik de deur van mijn kamer dicht. Daar, achter mijn bureau, haal ik de prop
textiel uit mijn binnenzak. Een groene slip. Langzaam spreid ik het voor me
uit. Zachte stof. Een mooie rand met fijn stiksel. Een merkje Triumph, maat 42.
Ik buig voorover en druk mijn gezicht voluit in de zachte stof. Het voelt
vochtig en het kruis is ook donkerder dan de rest. Ik snuif de geur op. Een
zachte zilte geur. Of is het meer zoetig? Ik keer de binnenkant naar buiten. In
het kruis is het wittig en gevlekt. Een klein krullend haartje steekt omhoog.
Mijn tong gaat langzaam van de rand naar binnen. Ik proef zout en geil. Mijn
pik steigert. Ik open mijn gulp en geef mijn erectie alle ruimte om door te
groeien. Vandaag is een van die zeldzame keren dat er geen eind lijkt te komen
aan de lengte en dikte van mijn genot. Langzaam en ervaren gaat mijn
rechterhand heen en weer. Mijn linkerhand houdt de vochtige slip voor mijn
neus. Mijn tong likt het zout. Dan houd ik het niet meer. Ik sta op. Een witte
streep vliegt door de lucht en landt op het groen. Bijna duizelig van genot
stop ik mijn pik gehuld in groene slip weer in mijn broek. Dan rinkelt mijn
mobiel…

Epiloog Lui ligt
ze achterover met verwarde haren op het witte laken. Beddengoed en kleren
liggen wild verspreid over de hotelkamer. Ik speel loom wat na met haar
plakkerige lipjes. Heerlijk is dat toch; een vrouw vingeren die net door je is
volgespoten. Het is niet glad meer van het geil maar eerder plakkerig en
half-ruw. Lachend vertelt ze wat er die eerste dag gebeurde. Dat ze vanaf het
eerste moment mijn blikken voelde. Dat ze meteen wist dat dit spannende dagen
zouden worden. Maar dat ze er ook eerst van wilde genieten om te zien hoe een
man dat nu gaat aanpakken. En hoe ze me plaagde met haar lichaam. Aantrekken en
terugduwen. En hoe ze ’s avonds thuis de fantasie de ruimte liet, zichzelf
overgaf aan haar eigen handen en zeker wist dat binnen enkele dagen mijn sperma
zich zou vermengen met haar overvloedig geil.

Het is nu een paar jaar geleden. Tijdens het project hebben
we een paar keer geneukt. Ik ben haar uit het oog verloren. Maar bij iedere vergadering
is het weer hetzelfde. Ik kijk rond de tafel en mijn gedachten gaan weer de
vrije loop. Vergaderen? Het geilste wat er is.

Ronald

Graag jouw waardering
als reactie onder dit verhaal.