DE WISSELHEMEL

De Wisselhemel is een rare plaats en het wordt bevolkt door
vreemde types. De bewoners noemen het “Hier” en voor hen zijn wij
“Daar”. Het heeft geen officiële naam, je zou het de wisselhemel
kunnen noemen.

De wisselhemel bestaat net zo lang als het universum en is
bij de schepping ooit zo ingericht. Toen was niet voorzien dat het er zo druk
zou worden. Anders dan in het katholieke voorgeborchte is er geen
transfermogelijkheid. Alle wezens die in de tussenhemel terecht komen blijven
daar eeuwig hangen. Er is geen plaats voor ze in de hel of in de hemel. De
wisselhemel is ingericht voor al die mythische wezens, waar we op aarde in
geloven en geloofd hebben. Zolang het geloof er nog is en een optreden tussen
de mensen gewenst, komen ze voor even onder ons. Voor hen is dat van Hier naar
Daar. Het zit er vol met afgedankte goden en soortgelijke types. Dankzij de
ongebreidelde fantasie van ons mensen wordt het er steeds voller. De laatste
honderd jaar ging het extra hard door allerlei film-, spelletjes- en
boekcreaties. Dracula, Peter Pan, Spiderman, de Harry Potter entourage, ze
lopen er allemaal rond.

Het is geen vredig oord, maar een plek met veel haat en
nijd, geruzie en eeuwenlange vetes. De oude garde zoals Zeus en Ra hadden in
het begin veel ruimte en konden elkaar nog wat uit de weg gaan. Helaas, voor de
bewoners, geldt de theorie van het immer uitdijende universum niet voor de
wisselhemel. De afmetingen zijn bepaald en onveranderlijk. Door de constante
stroom van nieuwkomers is ruimte een luxe en daarmee een constante bron van
ruzie. De territoriumstrijd is nog niets vergeleken met de onderlinge jaloezie.
Die jaloezie geldt vooral de bevoorrechten. De bevoorrechten zijn zij waarin
nog geloofd wordt. De bevoorrechten gaan nog naar “Daar” voor optredens. Ze
komen nog onder de mensen. Het zijn types zoals de Paashaas en de Kerstman.

De afgedankte goden en andere in onbruik geraakte mythische
types, slijten hun eeuwen in ledigheid, masturberen en met elkaar copuleren.
Tussendoor dromen, over hoe het was in betere tijden, tussendoor is het een
continue naaien of genaaid worden. Betere tijden waren het toen ze nog naar
“Daar” konden en met de mensen vertoefden. Toen ze nog aanbeden en gevreesd
werden. Met het geloof verdween hun macht en aanzien. In de wisselhemel zitten
de liefde strooiers en de haatzaaiers op een broeierig kluitje.

Tussen de bevoorrechten onderling is het ook niet allemaal
pais en vree. Ze zijn jaloers op elkaar over hun aanhang en de macht, die het
geloof in hen ze geeft. Macht en de duur van hun bezoeken aan “Daar”, bepalen
hun plaats in de pikorde van de wisselhemel. Kortom het is er niet gezellig
toeven.

Sinterklaas uit zijn lange zomerslaap ontwakend krabde aan
zijn ballen en dacht, ‘hè hè nog drie weken en dan kan ik weer’. Hij voelde dat
hij een erectie had. Gelukkig, het mocht dan wel allemaal stokoud zijn maar het
werkte nog prima. Wat zou hij doen, zaad sparen voor straks onder de mensen of
kijken of zijn oude trouwe metgezel Piet al wakker was? Weer eens lekker met
zijn ouwe jongeheer tussen die zwarte billen. Alhoewel straks op aarde met al
die gewillige hulppieten? Een lekkere verse sappige poes was niet te versmaden
en met Piet zat de sleur van eeuwen er wel in.

Stomme gewoonte trouwens, die nieuwigheid met die roetvegen.
Het spul gaf af aan zijn baard en zijn mantel. Helaas kwamen er ieder jaar meer
met van die vegen. Hij was benieuwd wat ze nu weer verzonnen hadden.

Zoekend naar Piet kwam hij langs een groepje ruziënde
Griekse goden. Hij had geen zin om in hun, al twintig eeuwen durende, discussie
verzeild te raken en ging er met een boog om heen. Dat maakte dat hij de
persoon tegenkwam aan wie hij hier de grootste hekel had. Een relatieve
nieuwkomer met een hele grote mond, de Kerstman. De patser was ook al wakker.

“Komt door die verdomde kerstshows in november,” mompelde
Sint. De kerstman had hem gelukkig niet in de gaten. Hij zat met een
verheerlijkte blik, met zijn vette reet op een bankje. Zijn broek hing op zijn
enkels en zijn blote vette witte pens was zichtbaar. Dat zou Sint niet geschokt
hebben, ware het niet dat een klein hoofdje het zicht op de onderbuik van de
Kerstman blokkeerde. Het bleek de kleine Tinker Bell die op haar knieën voor
het bankje zat. Tussen haar kleine delicate lippen stak het half harde lid van
de Kerstman. Als een bleke worm uit de snavel van een kleurrijk vogeltje. Sint,
die ondanks zijn leeftijd nog steeds wat impulsief is, kon zich niet inhouden.

“Vuile pedofiel, kan je wel?”

“Ho, ho, ho, dat zie je toch. No don’t stop. You stupid
silly little bitch.”

“You said ho!”

“How many times do I have tot tell you? Ho means, it’s all
right to go ahead.” Terwijl Tinker Bell het verachtelijke gezwollen penisje
weer tussen haar lippen nam, richtte de Kerstman zijn aandacht op Sint.

“Zo ouwe zot. Bijna klaar voor een van je laatste optredens?”
Niet reageren dacht de Sint en hij wilde doorlopen.

“Je bent zeker op zoek naar je nikker slaafje?”

Dat deed het hem, weg was zijn voornemen om verder te gaan.
Piet zijn trouwe metgezel en partner in het kindersprookje, horen uitschelden
voor nikker en slaaf!

“Stomme vette windbuil.”

Voordat hij reageerde klopte de Kerstman op het hoofdje van
Tinker Bell.

“Hurry up child. People are waiting for me with some great
fantastic deals.”

Tevreden dat ze harder zoog, richtte hij zich weer tot
Sinterklaas.

“Man je bent een totale ramp. Alles wat je doet is fout.
Hoor je FOUT! Bijna nergens geloven ze meer in je, behalve in dat prutslandje,
Kopenhagen of zo. Ik daarentegen ben de meest populaire cult figuur. Sinds ik
besta ziet de wereld er veel beter uit. Ik maak de wereld beter en iedereen
houdt van mij”. Hier stopte zijn monoloog even. Hij pakte Tinker Bell bij haar
puntige elvenoren om te voorkomen dat ze terugtrok.

“Ho, ho, ho, here it comes. Swallow it child and appreciate
the best sperm in the whole universe.”

Sint keek met afgrijzen toe hoe Tinker Bell het apparaat van
de Kerstman uit haar mond liet glippen gevolgd door een golfje speeksel
vermengd met sperma. Ze likte haar lippen af, wierp een gemene blik op Sint en
begon te zingen.

“Sinterklaas, wie
weet het niet

Sinterklaas,
Sinterklaas neukt met Zwarte Piet

Elk jaar in december

ruik ik die geur

Weet wat je te wachten
staat

de poepstampers voor
de deur

Dan worden ze van stal
gehaald

en ontvangen met een
lied.

Ieder jaar met meer
oproer en verdriet.”

“Ho, ho, ho, goed zo kind,” lachte de Kerstman. “Kom
volgende week maar weer terug. In de tussentijd wil ik nog wat andere poesjes
vastgrijpen.”

Sint schudde triest zijn hoofd. Hij had op zoveel verbaal
geweld geen weerwoord. Zijn jarenlange liefdevolle relatie met Piet door het
slijk gehaald. Een relatie van gelijkwaardigheid en vriendschap. Een relatie
waarin ze elkaar vrij lieten om onder de mensen lief te hebben. Hij liep verder
en achter zijn rug klonk nog wat gescheld.

“Ja, rot maar op verliezer. Nog een paar jaar en dan gelooft
er niemand meer in je. Dan gaat het met jou net als met die andere verliezer
Jezus. Dan is er in december nog maar een feest, mijn feest!”

Mismoedig slofte Sint verder tot hij Piet gevonden had. Piet
bleek al wakker en volgde een partijtje schaak tussen Jezus en Mohammed, met
als inzet wat maagden. Maagdelijkheid in de wisselhemel?

“Nog meer dwazen,” mompelde Sint binnensmonds. Hij had
geleerd voorzichtig te worden met de fanatieke aanhang van Mohammed. Je wist
maar nooit, straks ‘Daar’.

“Zo ouwe, eindelijk wakker?”

“Ach Piet, moet je horen…”

Piet wist hem weer wat op te beuren met een beschrijving van
al die blije kinderen bij hun intocht.

“En denk aan de bonus Sint. Weet je nog vorig jaar? Het
feestje met de regenboogpieten. Sinterklaas begon te stralen. Een van de
fraaiste en lekkerste orgies in hun lange carrière. De beelden kwamen weer
terug.

Ze waren uitgenodigd voor een Sinterklaasfeest in een club.
Ze hadden daar iets nieuws verzonnen, iedereen verkleed als regenboogpiet.
Stomme nieuwlichterij had hij gedacht, tot een vrouwelijke regenboogpiet bij
hem op schoot kwam zitten. Wat opdringerig, maar een heel fraaie piet, dat wel.
De donkere huid van haar gezicht was geschminkt met strepen in de kleuren van
de regenboog. En het was nu niet direct zitten wat ze deed, het was meer
wiebelen. Het soort wiebelen waar hij gek op was. Zijn erectie kwam snel op en
dat voelde ze. Het wiebelen ging over in schuiven. Oei, dacht hij, als ze zo
doorgaat dan spuit ik in mijn kleren. Om haar af te remmen sloeg hij zijn armen
om haar heen. Dat bleek het startsein voor een orgie.

De regenboogpiet nam het initiatief door zijn handen van
haar middel te halen en op haar borsten te leggen. Grote weelderige borsten
voelde hij en geen bh. Ze was hem gaan zoenen. Verbaasd en wat gegeneerd langs
haar heen kijkend, zag hij dat meerdere clubleden met elkaar in de weer waren.
Hij had zijn ogen gesloten en genoten, tot ze de kus afbrak en aan zijn baard
begon te trekken.

“Doe dat ding eens af, het kriebelt,” zei ze, met nog een
forse ruk aan zijn baard.

“Auw, dat gaat niet.”

“Hoezo niet, jullie baarden zijn toch vals?”

“Ja maar, ik ben de echte Sint.”

Ze keek hem ongelovig aan.

“Je bedoelt, net zo iets als vader Abraham, met zo’n baard?”

Hij knikte en dacht, hoe moet ik dit nu uitleggen met al die
nepsinten en neppieten, die er ieder jaar rondlopen. Daarop had ze in zijn
kruis gegraaid en door de lagen van zijn kleding heen zijn erectie vastgepakt.

“Als je net zo oud bent als vader Abraham, dan werkt dit nog
prima.”

“Hm… mm,” zei hij.

“Ik wil het zien.”

Ze was van zijn schoot afgewipt om zijn albe en tabberd
omhoog te slaan.

“Verrek zeg, wat een lekker ding.”

Snel trok ze haar pietenbroek uit, ze droeg er geen slipje
onder. In een paar lange met een gordeltje opgehouden kousen stond ze met
ontbloot onderlichaam voor hem. Haar poes bedekt met kroezend weelderig zwart
schaamhaar. Door het schaamhaar zag hij tussen haar naar buiten krullende
schaamlippen wat van de roze zachte binnenkant. Ze draaide een rondje en toonde
hem haar lekkere donkere kont en vooroverbuigend het zicht op haar natte pruim.
Zijn pik piekte en zijn kleding omhoog houdend klom ze op hem om zich over zijn
lid te laten zakken. Met haar gezicht naar hem toe bereed ze hem. Sint mijmerde
over kutten en schaamhaar, zwart schamend krulhaar of zwart krullend
schaamhaar? Maakt niet uit, dacht hij.

“Hup, Pietje hup,” zei hij om haar aan te moedigen.

“Petra,” corrigeerde ze hem al hijgend.

Ze werkte zichzelf en hem naar een orgasme en terwijl ze met
haar hoofd op zijn schouder uit hijgde, kreeg hij weer aandacht voor zijn
omgeving. En wat voor een omgeving. Hij had al heel wat meegemaakt, maar dit…
De regenboogpieten waren allemaal in diverse staten van ontkleding en druk met
elkaar in de weer. En dan Piet, zijn trouwe vriend Piet stond met ontbloot
onderlijf en zijn broek op zijn enkels een geheel ontkleedde vrouwelijke
regenboogpiet te neuken. Zij voorover buigend met haar handen op de vloer
steunend en hij met zijn grote zwarte snikkel in en uit. Zijn favoriete standje
wist Sint. Zijn gespierde zwarte torso glom in het licht van de lampen. Terwijl
Piet het met de vrouw deed werd hij van achteren genomen door een boom van een
kerel met tattoos en een bierbuik.

In plaats van het voorgenomen uurtje waren ze twee uur
gebleven. Twee uur waarin vooral Piet erg in trek was. Sint gunde hem dit
plezier, temeer omdat er goed voor hem werd gezorgd. Het verhaal over zijn
echte baard was rondgegaan. Nog maar net bijgekomen van de eerste rit diende
zich een nieuwe vrouw aan. Op een slipje na was ze naakt. Ze kwam vlak voor hem
staan en haar kleine ferme borsten priemden naar zijn gezicht. Ze had een verzoek,
vertelde ze. Ze wilde graag dat hij met zijn baard tussen haar benen ging
kroelen.

“U hoeft me niet te beffen hoor als u dat niet wilt, gewoon
effe kroelen.”

Hij zag de vochtplek in haar slipje en twijfelde. Zijn baard
was zijn trots en hij besteedde veel aandacht en tijd aan de verzorging. De
zachte, als zijde aanvoelende krullen, vergden iedere ochtend en avond een
kwartier. Eten deed hij altijd heel voorzichtig en hij vermeed koffie en soep. Ze
zag zijn aarzeling en stroopte haar slipje omlaag.

“Toeeee,” smeekte ze en ze gebruikte haar slipje om haar
haarloze onderbuik droog te wrijven. “Eventjes maar.”

Haar onthaarde pruim met strakke schaamlippen en het
getatoeëerde vlindertje erboven deden het hem. Hij stemde toe. Ze ging op haar
tenen staan en hij drukte zijn behaarde mond kort op haar kale spleetje. Zo
dacht hij en nu neuken. Ze had een ander plan, ze pakte zijn baard en gebruikte
die om over haar spleet te wrijven. Nee, niet mijn baard, dacht hij en hij
drukte zijn lippen weer op haar kut. Haar spleetje stond wat open en terwijl
zijn tong haar knopje vond, bungelde zijn baard tegen haar dijen. Er bleek
weinig voor nodig om haar klaar te likken, ze kwam snel en nogal nat.

“Oeps,” zei ze, “dat heb ik soms als het erg lekker is.” Ze
keek naar zijn beteuterde gezicht.

“Wacht maar,” en met zijn tabberd poetste ze zijn mond en
zijn baard droog. Nog voor hij iets kon zeggen had ze zijn rokken opgeslagen en
zijn penis in haar mond genomen. Niet dat hij wilde protesteren, ze pijpte als
een van de besten. Hij was hard, hij werd harder en ze zoog maar door. Over
haar hoofd heen keek hij naar de geile taferelen om zich heen. Op het moment
dat hij kwam, opende ze haar mond en liet ze zijn pik ontsnappen. Dat maakte
dat zijn kwak half in en half op haar mond kwam. Eigengereid gebruikte ze
opnieuw zijn tabberd.

Later die avond bij een gezin op bezoek zongen de kinderen:

“Sinterklaas,
goed heilig man!

Trek je beste tabberd
an,

rij er mee naar
Amsterdam,

van Amsterdam naar
Spanje,

appeltjes van oranje,

appeltjes van de bomen

Sinterklaas zal komen!

Beschaamd, herschikte Sint zijn mantel.

Twee weken later was Sint tussen de mensen. Hij had genoten
van het boottochtje en op de rug van Amerigo reed Sint de stad in. De harmonie
ging voorop en Piet, met hulp van een stel van die verkleedde types, deed zijn
pietending.

De mensen juichten en Sint straalde, dit was het. Hiervoor
bestonden Piet en hij. Nog even de toespraak, van een zich groot makende
burgemeester, doorstaan en dan het land in om cadeaus uit te delen. Voor even
vergat hij zijn zorgen over de oprukkende kerstshows in oktober en die verrekte
Zwarte Piet discussie.

Hoog te paard en over de mensen heen kijkend zag hij een met
dranghekken en een cordon van agenten afgezet stuk straat. Nee toch? Dacht hij.
Hij gebaarde naar Piet en stapte tot verbazing van de organisatoren af. Camera
’s zoemden in. Piet begreep hem direct. Samen, schouder aan schouder, werkten
ze zich door de haag van verbaasd kijkende toeschouwers naar het afgezette
stuk. Gebalde vuisten en borden met “kick out Zwarte Piet” en
“no more Blackface” worden omhoog gehouden. “Discriminatie” en “uitbuiting”
wordt er gescandeerd.

Vooraan stonden een donkere man en een blanke vrouw het
hardst te schreeuwen. Terwijl Piet de vrouw omhelsde stak Sint zijn hand uit
naar de donkere man. Piet fluisterde in het oor van de vrouw. “Ik ben echt. Ik
ben niet geschminkt, voel maar.”

De donkere man deinsde achteruit, weg van de uitgestoken
hand.

“Nepfiguur,” riep hij. Waarop Sint zijn staf uitstak en de
krul gebruikte om een verdere vlucht naar achteren te voorkomen. Sint stapte
naar voren en sloeg zijn armen om de man heen. Hij kuste hem op zijn wang en
zei zachtjes, zodat de omstanders het niet horen.

“Jerry, Piet en
Sinterklaas zijn een paar dagen per jaar echt. Het is dan geen sprookje.
Sinterklaas heeft dan magie en hij weet veel”. Wat volgde was bluf, maar het
bleek een schot in de roos. “Zo weet ik dat jij een voorkeur heb voor blanke
kutjes.” De donkere man keek hem onthutst aan.

“Dat is niet erg joh, ik heb een voorkeur voor donkere
billen.”

Uren later die avond. Vermoeid zaten Sint en Piet in hun
tijdelijk onderkomen met hun benen op tafel naar het journaal te kijken. Sint
gebruikte net zijn staf om over tafel een flesje bier naar zich toe te halen,
toen hij zichzelf terug zag.

“Sinterklaas begroet de demonstranten” en “demonstraties
vreedzaam verlopen”, hoorde hij. Hij hief het flesje naar Piet.

“Proost vriend.”

“Niet te veel drinken.” Waarschuwde Piet. “We krijgen zo nog
een lange avond en een bijzonder optreden. Met een grijns haalde hij een
kaartje te voorschijn. “Corrie de Smet, Gasthuisstraat 12,” las hij voor. “Een
van de vrouwelijke demonstranten, of we langs willen komen, ze wilt zich van
onze echtheid overtuigen.”

Hun tocht over de daken die avond, verliep gehaast en ze
maakten wat vergissingen met de pakjes. Uit een van de woningen kwam Piet terug
met een verlanglijstje. Hij hield het Sint voor.

“Dit doen we toch
zeker niet?”

Sint probeerde bij het maanlicht het schrift te ontcijferen
en grabbelde vergeefs naar zijn leesbril. “Lees eens voor?”

“De kunst van het verkopen.”

“Shit,” zei Sint, “dat is toch het boek van die
ongelofelijke narcist, de Kerstman. Als iemand iets vraagt dat in onze macht ligt,
dan horen we het te geven. Maar, misschien kunnen we er wel een leuke surprise
van maken. Is het een vrouw of een man die het vraagt?”

“Een vrouw en een bekende politica. Ze is er een van die
partij, die jij de Azijnzijkers noemt, Vijftig Plus.”

Piet zag een lach om de mond van de Sint krullen.

“Nee, nee,” zei hij. “Ik weet wat je in je hoofd heb, maar
dat kunnen we niet maken. We weten niet wie er bij zit als ze gaat uitpakken.”

“Jammer,” zei Sint. “Laten we er wel straks een meenemen
voor onze gastvrouw. Misschien komt het van pas. Verzin jij dan maar een
gepaste surprise, in plaats van dat verrekte boek.”

“Ik heb het,” riep Piet een uur later, nadat hij gemerkt had
dat ze zich bijna weer in een adres vergist hadden.”

“He? Vroeg Sint.

“Je weet wel voor die vrouw die het boek van de Kerstman
wil. We vergissen ons gewoon een keertje en geven haar “Mijn
Verhaal”, het boek van Michelle Obama”

Het was ondanks hun gehaast laat geworden voor ze aanbelden
in de Gasthuisstraat.

De deur werd na twee keer bellen geopend door een magere
rossige vrouw van een jaar of veertig in een peignoir. Ze keek verbaasd.

“Verrek nou, dan heeft Corrie toch gelijk.”

“Corrie!” schreeuwde ze. “Je vrienden zijn er, twee rare
gasten verkleed als Sinterklaas en zo’n foute Zwarte Piet.”

Even later kwam de vrouw, die vooraan gestaan had bij de
demonstratie naar de deur. Ze was blootsvoets en gekleed in een nachthemd. Ze
keek boos.

“Ik wilde net naar bed gaan, ik dacht dat jullie niet meer
zouden komen.”

Sint zag haar aarzeling. Dat wordt niks, dacht hij. Piet
heeft me blij gemaakt met een dode mus. Wel jammer, want hij zag hoe de stof
van haar nachthemd over een grote boezem spande. De lage aftekening van haar
tepels in de stof verried een paar hangers. Grote hangers vond hij op zijn tijd
best lekker.

“Nu jullie er toch zijn, kom maar even binnen. Achter haar
aan naar binnen lopend keek hij naar de beweging van haar forse billen onder
het nachthemd. Blanke billen, maar ook lekker op zijn tijd. Ze werden
meegenomen naar een ruime woonkamer en uitgenodigd om naast elkaar op een bank
te gaan zitten. Zijn staf liet Sint in de gang. Hun gastvrouw die zich
voorgesteld had als Corrie ging drinken halen. Ze bleven achter met de schonkige
rossige, die tegenover hen was gaan zitten en hen wantrouwig opnam.

“Corrie zei, dat jullie beweren echt te zijn, wat een kwats.
En door die onzin lig ik nu nog niet in bed.”

Op dat moment kwam Corrie terug met een fles rode wijn.
Zonder iets te vragen schonk ze vier glazen in.

“Spaanse wijn,” zei ze. ‘Gadver,’ dacht Sint als liefhebber
van bier.

“Hoe willen jullie bewijzen dat jullie echt zijn?”

“Voel maar,” zei Piet, opstaand en voor haar bukkend, “geen
schmink.”

“Nou en, je bent een donkere medelander en nog een lafbek
ook, dat je mee doet aan deze stupide maskerade.”

“Echt zwart en geen serviele knecht,” protesteerde Piet.

“Nee natuurlijk niet. Jullie zijn twee amateur acteurs met
een leuke schnabbel.”

“En ik dan?” zei Sint. “Voel mijn baard maar. Gegarandeerd
honderd procent echt.” Het was de rossige die opstond en een venijnige ruk aan
zijn baard gaf.

“Tering nog an toe. Corrie het lijkt wel echt.” Ze gaf nog
een ruk.

“Auw, dat is gemeen,” zei Sint.

“Dat bewijst niets,” zei Corrie.” Ze nam een slokje van haar
wijn. “Hm… lekker, komt er toch nog iets goeds uit Spanje. Je bent gewoon een
oude zak met een lange baard. Als Sinterklaas en zijn knecht echt zijn, dan
kunnen ze toveren. Laat maar eens wat magie zien.” Het woord knecht werd zwaar
benadrukt.

Slim van haar, dacht Sint. Maar zo werkt het niet. De magie
is er alleen voor hen die er in geloven.

“Willen jullie magie?” vroeg Piet, die van de bank overeind
kwam. “Dan zal ik jullie de magie van, wie zoet is krijgt lekkers en wie stout
is de roe, tonen.”

Hij trok zijn pietenbroek omlaag en toonde zijn schuin
omhoog stekende dikke gezwollen knuppel. “Dit is mijn magische apparaat. Niet
klein te krijgen.”

Dat laatste was bijna helemaal waar wist Sint, Piet kon het
lang volhouden. Piet deed voor de stoel met Corrie een Elvis imitatie met zijn
heupen, waarbij zijn pik heen en weer zwaaide. Corrie staarde gebiologeerd naar
de voor haar ogen zwaaiende pik. Zo, dacht Sint, die lijkt een dikke donkere pik
wel te kunnen waarderen. Ogen op steeltjes.

Piet had het ook in de gaten. Hij drukte zijn bekken naar
voren.

“Doe maar, je mag de magische roe vasthouden.”

Ze deed het, sterker nog ze klampte hem vast alsof het een
toegeworpen reddingsboei was.

“Ben je stout of zoet geweest,” vroeg Sint met zijn zwaarste
basstem. Het was de rossige die antwoordde.

“Ze is stout geweest Sint. Ze heeft me bedonderd door weer met
haar ex man naar bed te gaan.”

“Is dat zo?” Baste de Sint. “Piet, de roe.”

Piet hielp Corrie uit haar stoel en maakte haar hand los. “Draai
je maar om en doe je nachthemd omhoog en je broekje omlaag.” Tot zijn
verrassing deed ze het. Ze keerde zich om en deed haar onderbroek uit. Astrid
hielp mee door het nachthemd van Corrie op te tillen en zo een paar forse
billen met putjes te onthullen. Piet gebruikte zijn snikkel om op de billen van
Corrie te kloppen. Nauwelijks een straf dacht Sint en zeker niet wat volgde.
Piet was klaar met kloppen en haalde zijn pik een paar keer tussen haar benen
en door haar bilspleet heen en weer.

“En jij? Vroeg Sint aan de rossige. “Hoe heet je en ben jij
zoet of stout geweest?”

“Ik ben Astrid,” zei ze, “en ik ben heel zoet geweest.”

“Kom dan maar,” zei Piet haar zijn gezwollen pik
voorhoudend. “Voor jou het zoet.”

Sint zag dat Astrid met een triomfantelijke blik naar Corrie
keek, voordat ze haar mond wijd opensperde om de donkerpaarse eikel van Piet
tussen haar lippen te nemen. Nu ik dacht Sint. Hij zette zijn mijter af en
stond op om zijn mantel uit te trekken. De mijter zette hij naast zich op de
bank en zijn mantel hing hij keurig over de rugleuning. Hij sjorde zijn albe en
tabberd omhoog.

“Kijk,” zei hij tegen Corrie, “aanschouw de magie van de
penis die niet buigt.” Hij schoof zijn mijter over zijn penis en liet los. Zijn
stijve zakte nog geen millimeter.

“Kom maar,” wenkte hij, de mijter weer weg zettend,” probeer
hem maar eens te buigen.”

De magie werkte, de stuurse boze vrouw van eerder die dag
begon te giechelen en pakte zijn pik vast. Ze probeerde hem zonder succes te
buigen, voordat ze er zachtjes aan begon te sjorren.

“Jij hebt ons uitgenodigd, ik vind dat jij mag kiezen. Wit
of zwart?” Ze liet Sint los en draaide zich naar pijpende vriendin.

“Zwart en bovendien heb jij hem al schoon gelebberd.”

Ze trok haar nachthemd uit. Jammer, dacht Sint, die
verlekkerd naar haar grote hangende borsten keek. Hij hield van gevuld. Het
leek Astrid niet uit te maken of ze wilde haar teleurstelling aan haar vriendin
niet tonen. Ze deed haar peignoir uit. Kleine borsten met roze knopjes,
sproeten en een rossig verticaal streepje schaamhaar. Weer eens wat anders,
dacht Sint, die ondanks zijn gevorderde leeftijd en rijke ervaring, met weinig
roodharige gevreeën had.

“Gaat u maar zitten.” Oh, dacht Sint, ben ik nu weer u?

Ze kroop bij hem op schoot, ging omhoog en liet zich over
het onbuigzame geval zakken. Voorzichtig begon ze te bewegen. Ze zuchtte van
genot en keek over haar schouder naar haar vriendin die voorover gebogen door
Piet van achteren genomen werd.

“Allemachtig Corrie, dit is lekker, zo’n geval dat niet
meebuigt.”

Corrie, die zachtjes steunde bij iedere stoot van Piet,
reageerde niet.

“Barst dan, wijf,” zei ze zachtjes al door wippend. Sint
besloot haar te helpen. Hij pakte haar bij haar magere middel en tilde haar op
en neer over zijn pik.

“Ja, ja, ja… ha… ja,”
schreeuwde ze. “Doorgaan.” Alsof Sint wilde stoppen, geen witte haar op
zijn hoofd die daaraan dacht. Ze had een lekkere natte en toch strakke kut en
ze voerde hem mee naar de top. Ze krijste toen ze kwam en Sint drukte haar neer
op zijn schoot om diep in haar zijn sperma te lozen.

Bijkomend zag hij hoe zijn maat Piet de stevige Corrie naar
een hoogtepunt stootte. Ze had met haar handen steun gezocht op een
salontafeltje en haar recht omlaag hangende grote borsten zwiepten heen en
weer. Helaas kon hij zo niet zien hoe Piet, zijn dikke van haar vocht
glanzende, leuter in en uit haar schoof. Piet grijnsde naar Sint toen Corrie
kwam. Hij deed er een schepje bovenop en werkte zich in de kermende Corrie naar
een orgasme.

Astrid bevrijdde zich door zich van Sint zijn pik te tillen.

“Goh, zei ze, hij is nog hard. Gebruik je een pilletje of
zo?”

Sint schudde zijn hoofd. “Nee magie.”

Ze keek hem ongelovig aan.

“Als je dan toch de echte Sint wilt zijn, waarom heb je dan
geen cadeautje meegebracht?”

Dat was een inkopper. Sint reikte naar zijn mantel. Zo kwam
de surprise, die hij eerder die avond had willen geven, toch nog van pas. Ze
keek verbaasd naar de dildo die hij te voorschijn haalde. Een dunne ook als but
plug te gebruiken dildo, met een handsvat met de kop van de Kerstman.

“Zal ik,” vroeg Sint.

“Nee dank je. Dat is meer Corrie de’r ding. Die vrijt graag
met iets in haar kont, vooral als het zwart is.”

Een kwartier, wat gesmoes in de keuken en een glas wijn
later, bleken de dames wat met elkaar verzoend. De dildo werd opgepakt en de
dames begonnen elkaar te kussen. Al kussend doopten ze de dildo in elkaars
natte spleet totdat voordat Corrie vooroverboog. Met een geconcentreerde blik
drukte Astrid heel langzaam de kerstman dildo in het kontgat van Corrie.

“Geil gezicht zo Cor met het koppie van de Kerstman er uit.”

Corrie kwam overeind en de dames begonnen elkaar staande
gepassioneerd te kussen en te vingeren. Piet besloot mee te doen en ging achter
Astrid staan. Door zijn knieën zakkend drukte hij zijn pik in haar, waarop
Astrid de kus met Corrie verbrak en haar hoofd draaide om Piet te kussen.

“Zo,” zei ze even later tegen Corrie, “nu heb ik ook een
zwarte leuter in me.”

Sint had het schouwspel vanaf de bank bekeken. Zijn rokken
nog steeds omhoog en zijn pik stijf en trillend van geiligheid. Corrie kwam
naar hem toe en hij doopte twee gehandschoende vingers in haar kut. Die is nat,
dacht hij, dat vraagt om een standje met meer wrijving. Corrie wilde dat hij
haar, net zoals Piet haar vriendin, van achteren zou nemen. Dat was weliswaar
strak, maar Sint had geen zin om zo tegen de kop van de Kerstman aan te kijken.
Zo kwam het dat Corrie met haar benen om Sint heen bij hem op schoot kwam
zitten en zich vulde met de onbuigzame.

Lekkere glibberseks dacht Sint, die zijn zak en zijn
bovenbenen nat voelde worden. Corrie deed het werk en Sint wijdde zijn handen aan
haar grote tieten. Piet had de schrale Astrid omgedraaid en opgepakt om haar
met zijn handen onder haar magere kont op zijn dikke knuppel te laten zakken.
Zo staande neukte hij haar.

Het was vroeg in de ochtend toen Sint en Piet weer buiten op
straat stonden. De dames hadden hen na een knuffel met de armen om elkaar heen
uitgezwaaid. Sint constateerde dat wat er ook tussen die twee gebroed had, nu
was opgelost. Hebben we toch nog magie, dacht hij.

Het was stil op straat, ze fluisterden.

“En?” Vroeg Piet.

“Ik denk niet dat we ze hebben kunnen overtuigen van onze
echtheid, maar het was lekker zo. Weet je wat wel jammer is?”

“Ja,” zei Piet lachend. “Ik ken je streken. Je had die dildo
liever andersom in haar gat gezien. Met de kop van de Kerstman naar binnen.”

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of
rechtstreekse mail.