BEDEVAART

Deel 3 Mandy

De derde dag op de fiets is de dag dat ik me verzoen met
pakezel, mijn fiets. Of eigenlijk de dag, waarop ik accepteer dat dit het is,
met deze fiets. De naam blijkt goed gekozen. Een fiets koppig als een ezel. Ik
mis het wendbare en het lichte van mijn racefiets, ik mis de snelheid. 2300
Kilometer naar Santiago. Met ruim honderd per dag moest dat gemakkelijk kunnen,
zo had ik vooraf bedacht. Op de derde dag geef ik toe dat, met de heuvels en de
Pyreneeën in het verschiet, het wel eens langer dan drie weken kan duren. Het
zij zo. In het Noord Franse landschap worden Pakezel en ik langzaam maar zeker
een eenheid. De derde dag is ook de dag dat ik een eerste appje van Julia
krijg.

“Waar ben je?” Het klinkt niet liefdevol of
hartelijk, dus antwoord ik “onderweg”.

Na Moeskroen trap ik vier dagen stevig door. Het fraaie
lenteweer werkt mee. In het overwegend vlakke landschap lukt ruim honderd
kilometers per dag nog goed. Echter de vooraf geschatte reisafstand blijkt
tegen te vallen. Het mijden van steden en drukke wegen maakt dat de 2300
kilometer waar ik oorspronkelijk mee rekende er meer gaan worden. Het lukt me
gelukkig wel om iedere avond een overnachtingsplek in mijn tentje te vinden. Zo
blijft het goedkoop. Julia laat per app weten dat ze in Engeland bij haar zus
is en dat ik de groeten moet hebben. Ik besluit het voor kennisgeving aan te
nemen. En die groeten? Zus en ik waren nooit zo dik, overigens Julia en haar
zus ook niet.

Laat in de middag van de zesde dag kom ik aan in Saumur, een
plaatsje aan de Loire. Er is een camping en die is op wat campers en een
smoezelige caravan na verlaten. Een van de campers heeft een Nederlands
kenteken. Terwijl ik mijn tentje opzet komt er uit de caravan een vrouw
aanlopen voor een praatje. Midden dertig schat ik haar, sigaret in de mond,
mager en kort roodachtig haar in een onnatuurlijke teint. Ze is rijkelijk
voorzien van metalen voorwerpen in haar gezicht. Ze blijkt Engels en ze lijkt
zich nogal te vervelen. We kletsen wat, waarbij zij het gesprek gaande houdt.
Ik vind het mooi hier en zij vind het ‘boring’. Ze is samen met haar ‘mate’
Chris in Frankrijk en Chris is even terug naar Engeland, “to do some business.”
Ik kijk opzij en zie dat er bij de caravan geen auto staat. Met mijn tentje
gebruik gereed, verontschuldig ik me om nog was te gaan eten in het stadje. Ze
steekt een nieuwe peuk op en slentert weg, op zoek naar een nieuwe
gesprekspartner?

Later die avond ga ik douchen. In een van de douchecabines
hoor ik gerommel en gefluister.

“Nee Henk, straks, … Niet hier, er is iemand.”

“Ze verstaan ons toch niet.” Gelach.

“Nee straks, in bed vind ik het veel lekkerder.”

Op de terugweg van de douches zie ik voor de Hollandse
camper een stel van rond de zeventig zitten. Ze kijken naar me. Ik twijfel over
een begroeting. Goedenavond of Bonsoir? Ik besluit tot het laatste. De Engelse
staat voor de caravan te roken. Ik groet, ze begint een gesprek en al snel
vraagt ze of ik iets wil drinken. Dat maakt dat ik even later, met een laf lauw
biertje in mijn handen, in de caravan zit. Door wat kledingstukken te
verschuiven heeft ze een plaatsje voor me vrij gemaakt. Ze stelt zich voor als “Mandy.”
Zij en haar Chris zijn in Frankrijk op zoek naar werk en handel. Op mijn
nieuwsgierige vraag, “wat voor handel?” krijg ik een vaag antwoord.

Onder het praten tel ik haar piercings, ik kom tot zes. Ze
ziet me kijken en onderbreekt haar beklag over de Fransen met hun rare taal, om
te vragen of er iets is. Ik vertel haar dat ik haar piercings aan het tellen
was.

“Hoeveel denk je dat ik er heb?”

“Ik zie er zes.”

“Elf,” zegt ze. Vervolgend met, “de laatste twee zijn van
een week terug.” “Wil je ze zien?” Niet echt mijn ding, maar nieuwsgierig zeg
ik “ja”. Ze neemt me kritisch op.

“Alleen maar kijken, ja?”

“Uiteraard!”

Ze schopt haar slippers uit en maakt haar broek los. Broek
omlaag, gevolgd door een zwart slipje en daar staat ze in haar blote gat. Ik
zie een kale kut met in iedere grote schaamlip een ringetje.

“En?” Vraagt ze.

“Fraai,” lieg ik. En na even nadenken, “kan je daarmee
fietsen?”

Ze keek me aan alsof ik compleet zot ben. Ze fietst zeker
nooit. De situatie leidt er wel toe dat mijn jongeheer wakker is geworden en
dan niet gewoon wakker maar klaarwakker. Ze is zeker niet mijn type, maar sinds
Claire? Claire overkwam me, maar het heeft me wel wakker geschut. Neuken kan
ook buiten de deur. Mandy verdient een koekje van eigen deeg. Ik maak mijn
broek los en bevrijd mijn beknelde pik. De dagenlange massage van mijn scrotum
door het fietszadel heeft duidelijk niet tot schade geleid. Als een vlaggenmastje,
hij priemt fier schuin omhoog. Ze kijkt er naar.

“Alleen maar naar kijken,” zeg ik. En er een schepje boven
op doend “solid as a rock, look!” Ik pak een van haar slippers van de vloer en
hang die aan mijn pik. Hij buigt niet, ook niet als ik uit de opzij geschoven
kledingstukken een vestje pak en dat er bij hang.

“Oh, shit,” zegt ze. “You”re a mean basterd.” Ja, denk ik en
niet te oud om te leren.

Ze likt over haar lippen “Chris , won”t like it,”

“Nee,” zeg ik wetend dat ze zal zwichten, “maar jij wel.”

“Bugger all, Chris.” En daar ben ik het mee eens.

Na me van broek en onderbroek bevrijd te hebben til ik Mandy
met haar magere kont op de tafel. Terwijl ik haar vinger, ontdoet ze zich van
haar hemd en bh om zo nog drie piercings te onthullen. Doorboorde tepels op
kleine schriele borsten en een navelpiercing. Dat laatste had ik wel verwacht,
maar die tepel piercings? Ik kijk er even bevreemd naar en neem dan
onderzoekend het vrije puntje van een gepiercete tepel in mijn mond. Het blijkt
een lekker hard knopje. Ze tilt mijn hoofd op om te kussen. Ze ruikt naar
sigaretten en haar tongpiercing kan me niet bekoren. Ik besluit mijn mond
verder aan haar tepels te wijden. De intimiteit van kussen spaar ik maar voor
andere gelegenheden. Voor Mandy blijkt het genoeg voorspel. Ze spreidt haar
benen wat verder en pakt mijn stijve vast. De hoogte is goed, ze buigt mijn
snikkel en plaatst het puntje van mijn eikel tussen haar geopende schaamlippen.
Ik druk en glij naar binnen. Ze is nauw, het vergt wat extra druk om mijn pik
helemaal in haar te krijgen. Daarna wordt het heerlijk. Als ik ooit eerder in zo’n
strakke schede ben geweest, dan is dat heel lang geleden. Met mijn armen om
haar heen hou ik haar magere kont vast, zo zorg ik er voor dat ze niet over het
formica tafelblad glijdt. Geen afwisseling in fantasierijke standjes, gewoon zo
neuken.

Mandy blijkt een krijser. Voor mij maakt het niet uit, ik
ben morgenvroeg weer op pad, maar zij blijft hier op haar Chris wachten. Ik
snoer haar toch maar de mond met mijn lippen op de hare. Dat ze weer wilt
kussen vind ik maar niets. Het helpt wel om me af te leiden, zodat ik niet
voortijdig kom. Ik neuk haar “ad fundum”, tot op de bodem. Ik heb het
idee dat ik in dat magere lijf haar grot helemaal vul en met mijn eikel tegen
haar baarmoeder bons. Ze gilt dat ik niet in haar mag spuiten. Ik hou me er
aan. Ik ram heftig door tot ze begint te schokken. Daarna trek ik met spijt
mijn pik terug en duw twee vingers in haar kut. Vingerend hou ik haar orgasme
gaande, terwijl ze me met haar hand op de vloer laat spuiten. De vloerbedekking
oogde toch al niet fris.

Na Mandy verlaten te hebben loop ik terug naar het sanitair
gebouwtje. De Nederlander zit met een borreltje voor zijn camper. Hij grijnst
en knipoogt naar me. Pas in mijn slaapzak komt het besef dat ik zonder condoom
geneukt heb, sukkel! Ik neem me voor om morgen condooms te kopen.

De bedevaart is een schedevaart geworden en het bevalt me
prima. Lang leve de vrijheid. Misschien had ik wel vrijgezel moeten blijven. Voor
ik ga slapen controleer ik mijn telefoon. Een app van Julia.

“Gaat het goed met je?”

Zal ze bezorgd zijn? Ik besluit tot een dwars antwoord. “Als
god in Frankrijk.”

Na net lekker mijn zaad geloosd te hebben, is dat nog de
waarheid ook. In mijn slaapzak gerold krijg ik spijt en stuur ik een nieuw
appje.

“Saumur aan de Loire, mooie omgeving hier. Fietsen gaat
goed.”

De volgende morgen word ik vroeg wakker. Het is stil op de
camping. Wel staat er naast de caravan van Mandy een busje met een Engels
kenteken. Chris? Tijdens het afbreken van mijn tentje en het inpakken zie ik
niemand. Langs de caravan van Mandy rij ik de camping af, er beweegt een
gordijntje en er verschijnt een hoofd achter de ruit. Ik kan niet zien of het
Mandy is. Ik zwaai en het gordijntje gaat dicht.

Later die dag stop ik in een stadje om condooms te kopen. Je
weet maar nooit

Deel 4 Louise

Dagen later en kilometers verder. Bij het binnenrijden van
een dorpje aan de voet van de Pyreneeën geeft de kilometerteller precies 1400
afgelegde kilometers aan. Mijn kont doet zeer. Het is nog maar net na de
middag. Wat forse klimmetjes in de heuvels die morgen en het vooruitzicht van
de bergen de volgende dag maken dat ik besluit om te stoppen. Ik vind dat mijn
pijnlijke kont en ik een rustmiddag verdiend hebben.

Helaas toont Google Maps geen camping en navraag in de
dorpswinkel leert dat er ook geen B&B of hotel is. Ik overweeg
wildkamperen, maar na nachten op het dunne matrasje, verlang ik naar een echt
bed. Aandringend met de vraag, of er in de omgeving een andere
overnachtingsmogelijkheid is, komt er als antwoord, “le couvent.” Het wordt
lacherig verteld en ik kan het niet helemaal volgen. Ik begrijp dat er buiten
het dorp een soort van klooster is, met een groep vreemdelingen. Ze laten wel eens
mensen overnachten. Er wordt nog aan toegevoegd dat het vreemde lui zijn, een
soort van zwervers. Nou ja, denk ik, dat past. Per slot van rekening ben ik als
namaak pelgrim ook een soort van zwerver.

De route is simpel. Het dorp uit en de derde weg rechts
omhoog. Zo kom ik bij een oud landhuis met wat bijgebouwen en omgeven door
tuinen en akkers. Op het land zie ik zowel mannen als vrouwen aan het werk. Ze
kijken op als ik aan kom fietsen. Het valt me op dat de meeste mannen een baard
hebben. Ik stop en een van de baardmannen komt naar me toe. Voor ik iets kan
vragen zegt hij in het Frans, “welkom ik ben Rogier.”

Ik stel me voor en vraag of hij Engels spreekt. Dat blijkt gelukkig
een beetje het geval. Hij spreekt het als een Engels sprekende Fransoos in een
komische film. Ik bedwing een opkomende lach. Ik leg hem uit, dat ik in het
dorp gehoord heb dat hier een mogelijkheid is om te overnachten. Gevolgd door
de vragen of het kan en wat het kost. Hij glimlacht bij de laatste vraag en
aarzelt even voordat hij antwoord.

Ze hebben wel eens gasten, vertelt hij. Maar dat zijn altijd
gelijk gestemde geesten, die komen helpen met werkzaamheden. Hij vraagt of ik
bereid ben om te werken voor mijn onderdak. Deels uit nieuwsgierigheid en deels
uit zuinigheid, knik ik ja. Hij vraagt of ik bijzondere vaardigheden heb.
Rondkijkend over het terrein, vertel ik dat ik van tuinieren weinig sjoege heb,
maar bouwkundige van beroep ben en een handige klusser. Hierdoor ontstaat een
match tussen vraag en aanbod. Er moet een oude schuur gerepareerd worden. Hij
neemt me mee naar een bijgebouw en wijst me waar ik mijn fiets kan laten en
waar ik later kan slapen. Daarna neemt hij me mee naar het hoofdgebouw op zoek
naar zoals hij het noemt mijn ‘workmate’. In mijn gedachten wordt dat een van
de baardmannen die ik buiten aan het werk zag. Tot mijn verrassing stelt hij me
voor aan een vrouw. En wat voor een vrouw. Een grote donkere vrouw met kort
kroeshaar. Ze is langer dan ik. Niet knap, maar wat een figuur. Ze straalt seks
uit! Niet slank en niet dik, maar met grote bolle borsten, dan een taille en
daaronder vrouwelijke heupen en billen. Zelfs de werkbroek die ze draagt kan
niet verbergen dat ze een lekkere kont heeft. Ik denk er gelukkig bijtijds aan
om mijn mond niet open te laten hangen.

Rogier stelt ons aan elkaar voor. Ze heet Louise. Ze komt
van het Franse deel van Sint Maarten en spreekt naast Engels ook een beetje
Nederlands. Rogier vertelt dat Louise mij gaat assisteren en dat zij weet wat
er moet gebeuren en waar het gereedschap is.

“Ze is heel vaardig met haar handen en je kan met haar
praten.”

Ik luister maar half naar zijn verhaal, ik ben afgeleid door
de spontane gedachte, “met jou wil ik neuken”. Een gedachte die ik
niet vaak, bij een eerste kennismaking met een vrouw, krijg. De reis doet me
goed, ik voel me een roofdier. Met Louise als tolk wordt duidelijk wat de
bedoeling is. Ze hebben een houten schuur waar planken van vervangen moeten
worden. Als ik al bedenkingen had tegen een middag werken dan zijn die nu, met
Louise er bij, weg.

Louise toont me de klus en voorziet me van een overall en
min of neer passende werkschoenen. Helaas trekt ze zelf ook een overall aan.
Gelukkig zijn ze goed voorzien van professioneel gereedschap. Dat en het
gezelschap van een praatgrage en goedlachse Louise maken dat ik geniet van de
klus. Van Louise hoor ik dat ze een leefgemeenschap zijn van, zoals zij het
noemt “vrije geesten.” Oh, denk ik, ik kan me er niet veel bij voorstellen. Als
ze al werkend vraagt, waar ik naar onderweg ben, vertel ik over mijn reisdoel.

Ze zegt het me na, met verbazing in haar stem. “Santiago de
Compostella? Ben je katholiek?” vraagt ze een vies gezicht trekkend.

“Nee,” antwoord ik naar waarheid.

Ze slaakt een zucht. “Religies wijzen wij hier af,” zegt ze
nadrukkelijk. “Religies beperken je vorming.”

Ik vertel haar over een artikel dat ik gelezen heb, over de
aanhangers van het vliegende spaghetti monster en dat ze als hoofddeksel een
vergiet dragen. Het is grappig bedoeld. Louise lacht er niet om, ze kijkt me
streng aan om nog eens te benadrukken dat alle religies fout zijn. Ik zie haar
nadenken, voordat ze met een bezorgd gezicht vraagt of ik “misschien iets
ernstigs mankeer?” He? denk ik en dan valt het kwartje. Ik vertel haar dat ik
op reis wilde en een bestemming zocht en toen toevallig over Santiago las. Ze
moet er om lachen.

We werkten eerst in de schaduw van de schuur en naarmate de
middag vordert komen we meer in de zon en wordt het steeds warmer. Louise lost
dat op door het bovenstuk van haar overall omlaag te doen. De mouwen gebruikt
ze om de overall om haar middel vast te binden. Ik doe mijn best niet te veel
naar haar grote bollen te staren. De knoopjes van haar blouse staan als ze
beweegt onder spanning. De blouse heeft korte mouwen en als ze tijdens het
werken haar armen optilt zie ik iets wat je niet vaak meer ziet bij vrouwen,
okselbeharing. Niet zo’n beetje, maar een flinke bos. Dat doet me uiteraard
afvragen hoe het er op haar onderbuik uitziet. Waarschijnlijk een flinke bos
zwart kroeshaar. Ik wil het zien.

Met haar rug naar me toe houdt ze een plank, die ik vast ga
schroeven, op zijn plaats. Ik wil langs haar heen reiken en zie zweetpareltjes
boven het boordje van haar blouse in haar nek. Nieuwsgierig hoe ze ruikt, buig
ik mijn hoofd en ik snuif. Teleurgesteld stel ik vast dat ze gewoon ruikt, ik
had iets exotisch gehoopt.

“You are funny,” zegt ze. Heeft ze ogen achter in haar
hoofd? “Hoe ruik ik?”

Ik lieg, “als een exotische bloem.”

Ze lacht me uit en zegt “leuk geprobeerd, maar ik ruik nu
naar zweet, net als jij.” Het wordt etenstijd en ik ga mee aan tafel. Eten doen
ze gezamenlijk. Rogier stelt me voor als timmerman gast. Zeventien volwassenen
tel ik en zestien kinderen. De gemeenschap lijkt me een toevluchtsoord voor
vreemde snoeshanen. Hoewel de mannen overwegend een baard dragen zie ik ook
punkkapsels en geschoren hoofden. De kleding is een mengelmoes van confectie en
huisvlijt.

Bij het eten wordt niet zoals ik verwacht wijn, maar cider
geschonken. Een eigen product en het smaakt voortreffelijk. Tijdens het eten
vertelt Louise over mijn reis naar Santiago en dat ik geen pelgrim ben maar
nieuwsgierig. “Une bonne histoire,” noemt ze het.

Er wordt om gelachen en Rogier vraagt of ik over mijn
reiservaringen wil vertellen. Ik kies voor een gekuiste versie en Louise
vertaalt voor degenen die geen Engels verstaan. Mijn tafelbuurvrouw, een vrouw
met konijnentanden, informeert of het niet eenzaam is zo alleen op reis. Voor
ik kan antwoorden reageert Louise met een opmerking dat ik zo wel interessante mensen
ontmoet.

“Of niet,” vraagt ze met een glimlach. Ik beaam het.

De klus is nog niet klaar. Ik schat nog een uur of twee werk
te hebben en daarom ga ik, nog steeds geholpen, door Louise na het eten verder.
In antwoord op mijn vragen over het gezelschap aan tafel vertelt Louise dat er
in de gemeenschap vier echtparen wonen. “Hun keus,” zegt Louise. “Niemand is
een anders bezit en in huwelijken is dat vaak anders.”

Gevolgd door, “vind je niet?” Ik ben het daar hardgrondig
mee eens. “Vrije liefde?” vraag ik.

“Als je daar voor kiest,” zegt ze.

Ze vertelt, zonder naar mijn status te vragen, getrouwd
geweest te zijn. Ze had het heel beklemmend gevonden. Al kletsend werken we
stug door. Om een wat kromme plank aan te duwen terwijl ik de schroeven er in
draai, komt ze dicht achter me staan en voel ik haar borsten tegen mijn rug
drukken. Bijna een omgekeerde herhaling van mijn snuifpoging eerder die dag. Ik
vermoed dat het opzet is, haar armen zijn lang genoeg. Ik doe extra lang over
het schroeven en laat twee keer een schroef uit mijn handen vallen. Helaas, als
ik me langzaam omdraai veert ze weg. Ik kijk naar haar gezicht, ze glimlacht.
Is dat een belofte?

De laatste planken zitten op zijn plek, de klus geklaard. Ik
steek mijn hand op voor een “high five”. Zo van, dat hebben we goed
gedaan. In plaats van tegen mijn hand te slaan, grijpt ze mijn hand en houdt
hem secondenlang vast. Ze is sterk en dat vermoedde ik al doorhaar gespierde
lichaam. “Ik bedank je hartelijk,” zegt ze heel vormelijk. Ze nodigt me uit om
na gedoucht te hebben, een aperitief in het hoofdgebouw te komen drinken.

Het blijkt een dubbele verrassing. De eerste is Louise die
zich heeft omgekleed. Vrouwen in een legging, ik heb het altijd geassocieerd
met ordinair, maar Louise! Als een tweede huid omspant het haar benen en
billen. Ze loopt naar me toe om te begroeten. Het lijkt of de legging haar
soepele bewegingen accentueert. Ik zie haar beenspieren bewegen en ik zie hoe
de stof haar venusheuvel laat uitkomen. Ik kom ogen te kort, want haar bovenlijf
is nu gehuld in een strak hemdje met een V-hals. Mijn god, denk ik als heiden,
wat een vrouw. Ze ziet me staren en er krult een lachje om haar mond. Achter me
klinkt een “ahum”.

Het is Rogier die mijn aandacht vraagt voor de tweede
verrassing, het aperitief. De trots van de leefgemeenschap. Het blijkt een uit
cider gestookte soort Calvados. Het smaakt geweldig en Rogier is een gulle
schenker. Een vervelend stemmetje in mijn hoofd zeurt over de bergen die ik
morgen op de fiets over moet. Ik geef het stemmetje deels zijn zin en laat het
bij drie glaasjes. Afscheid nemend van het gezelschap loopt Louise mee om,
zoals ze zegt, “te zien of alles naar wens is.” Ze begeleid me naar het
gastenverblijf en ik laat haar steeds voorgaan. Niet uit beleefdheid.

Ze kijkt hoe ik me installeer en vraagt plagerig of ik me
niet zal vervelen. Ik toon mijn e-reader. Ze glimlacht en zegt “bon nuit.” Ik
speel het spel mee en wens haar ook een goede nacht. Na me nog eens goed
gedoucht te hebben, met extra aandacht voor mijn edele delen, duik ik in bed en
wacht lezend af, met alleen het lampje van de e-reader aan. Anticiperend op wat
komen gaat ben ik bloot in bed gaan liggen en steeds als ik aan Louise denk
voel ik mijn pik reageren. Ik knijp er af en toe in. Nog even geduld, jouw
beurt komt zo.

Ze laat me lang wachten. Ik betwijfelen of ik de signalen
wel goed begrepen heb. Daar komt bij dat het fietsen en het harde werken me
dreigen op te breken. Ik vecht tegen de slaap en verwens de drie borrels. Net
als ik voor de vierde keer kijk hoe laat het is en constateer dat ik al een uur
wacht, gaat de deur zonder kloppen open, Louise eindelijk.

“Chėrie,” noemt ze me op het bed toelopend. Ik knip het
licht aan. Daar heb ik over nagedacht. Met deze vrouw geen gerommel in het
donker. Ik wil haar bewonderen, in volle glorie, haar donkere huid en de ronde
billen en dikke tieten. Ik heb nog nooit met een negerin gevreeën, ik wil haar
zien. Rationeel weet ik, dat er geen verschil is, alleen een andere huidskleur.
Maar een stemmetje in mijn hoofd zegt dat ik het moet onderzoeken.

Ze is op slippers en in een badjas. De slippers schopt ze
uit en de badjas laat ze me aankijkend van haar schouders glijden. Mijn mond
zakt bijna open. Wat een lijf! Haar borsten zijn twee, de zwaartekracht
trotserende, halve bollen. Om de een of andere bizarre reden schiet een
natuurkunde les van vroeger door mijn hoofd, over de ‘Maagdenburger halve
bollen.’

“Draai je eens om?” Vraag ik om haar billen te bewonderen.
Ze draait niet alleen om, ze komt met haar billen naar me toe gestoken naast
het bed staan. Overeind komend pak ik ze vast. Bij Claire kon ik mijn vingers
er in drukken. In deze bruine gespierde weelde lukt dat niet. Harde billen, de
dwaze gedachte dat je er een hard gekookt ei op stuk kan slaan, komt in me op.
Ze wiebelt even met haar kont en draait zich dan om. Op ooghoogte met haar poes
komt mijn verwachting uit, een driehoekige mat van zwart kroezend haar siert
haar onderbuik. Ik druk mijn neus er in. Ze giechelt en ik ruik… vrouw. Niet
anders dan bij blanke vrouwen…, gewoon geil naar vrouw. Ze trekt het dekbed
weg om zo mijn attente vriend onthullen.

“Gelukkig, je bent nog klaarwakker.”

Voordat ze bij me komt liggen haalt ze twee condooms uit een
zak van een badjas.

“d Accord?” vraagt ze.

“Okay,” antwoord ik, waarop ze de condooms op het kastje
naast het bed legt. Ze komt naast me liggen op de smalle eenpersoons matras. We
kussen en ik voel haar dikke vlezige tong ver in mijn mond. In mijn beperkte
ervaring ben ik altijd degene geweest die zijn tong in de ander zijn mond stak.
Is dit de opmaat naar nieuwe sensaties? Ze smaakt voortreffelijk. Ik kus haar
borsten en knabbel op haar harde tepels terwijl ze mijn pik vasthoud en kneed.
Zachtjes duwt ze mijn mond weg van haar borsten. Ze buigt haar hoofd naar mijn
pik en hopend op haar lippen om mijn eikel, druk ik mijn bekken omhoog. Helaas,
ze is iets anders van plan. Ze inspecteert mijn pik heel nauwgezet van boven
naar onder. Kennelijk tevreden mompelt ze iets dat ik niet versta en komt weer
naast me liggen.

Met mijn vingers door haar kroezige haar ga ik naar haar
spleet. Met mijn wijsvinger veeg ik tussen haar schaamlippen. Ik voel hoe ze
haar benen wat spreidt en vat dat op als een uitnodiging om met een vinger in
haar natte grot te gaan. Haar genotsplekje, ze zucht als ik het vind en legt
haar hand op de mijne om mijn vinger daar te houden. Ik vinger haar terwijl ik
haar kus. Weer die dikke geile tong en dat brengt me, ingegeven door haar
eerdere inspectie, op een idee. Nog niet erin, ik heb geleerd dat geduld het
genot kan verhogen en ik ben nieuwsgierig. Mijn eerste seks met een vrouw met
donkere huidskleur. Ik wil van dichtbij zien waar ik mijn pik in ga stoppen. Ik
strijk haar kroezige oerwoud opzij. Donkere vlezige schaamlippen worden
zichtbaar. Niet van die rimpelige slappe flapjes, nee als echte vollen lippen.
En aan de binnenkant zie ik haar vochtige donkerroze huid. Ik ruik haar nu nog
beter, de lucht van een opgewonden vrouw.

Ze trekt me omhoog en reikt naar een van de condooms. Met
haar tanden scheurt ze de verpakking open en ze rolt met een geconcentreerde
blik het condoom over mijn pik. Ze kiest voor gemak en gaat op haar rug liggen.

“Kom, schiet op,” spoort ze me aan. Missionarisstand, niet
super creatief maar wel lekker. Mijn pik glijdt, niet alleen moeiteloos naar
binnen, hij lijkt wel opgeslokt te worden. Helaas kan ik zo niet goed zien hoe
hij tussen haar schaamlippen heen en weer glijdt. Ik wil zien hoe mijn roze
blanke lul in die donkere kut beweegt. Straks een ander standje proberen. Ze
neukt geweldig. Ik stoot en Louise doet iets met haar bekken waardoor mijn pik
gekneed wordt. Waar ik verwachtte mijn trukendoos open te moeten te trekken om
haar eerder te laten komen, verrast ze me. Haar eerste orgasme komt snel. Is er
ooit een studie verricht naar de geluiden die vrouwen naken als ze klaar komen?
Louise is een stille met onderdrukt gegrom en diepe zuchten. Het bijna gebrek
aan geluiden wordt meer dan gecompenseerd door heftig schokken van haar
onderlichaam.

Ik weet hoe ik verder wil, van achteren op onze zij. Tegen
haar billen aanbonzen met mijn hand op haar bolle borsten. Ze begrijpt me
direct en werkt mee bij het op onze zij rollen. Ze tilt een been hoog op en
tast tussen haar benen om mijn pik terug in haar warme gleuf te stoppen. Zonder
hulp had mijn blinde vriend de weg ook wel teruggevonden, ze is zo nat dat ik
al drukkend gewoon weer naar binnen geglibberd was. Of wilt ze er zeker van
zijn dat ik in het goede gaatje ga?

Waar het op elkaar liggend lekker was, is het nu goddelijk.
Ze heeft haar knieën wat opgetrokken en met mijn buik tegen haar billen stoot
ik met lange grote halen. Ik voel mijn kloten slingeren en tegen haar
aankletsen. Ze krijgt een nieuw orgasme en spoort me aan om ook te komen. Het
valt ook niet meer te stoppen.

We blijven dicht tegen elkaar aan liggen tot we weer op adem
zijn en mijn verslappende pik uit haar glibbert. Ik doe het condoom af. Louise
kust me en zegt dat ze naar het toilet gaat. Nieuwsgierig naar het vervolg
wacht ik af. Ze komt terug en tot mijn verrassing kruipt ze weer bij me in bed.
Ze nestelt zich opnieuw met haar billen tegen me aan. Ik knip het licht uit en
zo vallen we in slaap.

Gedesoriënteerd word ik wakker. Een kloppende ochtenderectie
en warme billen. Het duurt even tot het indaalt waar ik ben en met wie. Het
voelt ongelofelijk vertrouwd om zo wakker te worden. In de goede jaren met
Julia vielen we vaak in lepeltjeshouding in slaap en dan werd ik wakker met
mijn ochtenderectie verankerd in haar bilspleet. Louise slaapt nog. Voorzichtig
kruip ik uit bed voor een gang naar de badkamer. Het duurt lang. Mijn apparaat
is hard en laat zich niet naar de pot buigen. De gedachten aan gisteravond
versoepelen het proces niet. Als het eindelijk gelukt is poets ik alvast maar
mijn tanden, je weet maar nooit.

Terug op de slaapkamer zit Louise rechtop in bed. Ze schenkt
me een stralende lach en een opgewekt goedemorgen. En wat voor een morgen, denk
ik, naar haar bruine blote borsten starend. Soepel komt ze uit bed en met de
mededeling, “eerst naar de badkamer,” loopt ze in Eva’s kostuum op me toe. Ze
kust me en tikt tegen mijn geval, die na het plassen slap was en nu weer blijk
geeft van toenemende belangstelling. “Jammer, net was hij harder.”

Ze was dus wakker en hield zich stil. Ik blijf naast het bed
staan wachten tot ze terug komt. “Bon matin, chėrie,” zegt ze opnieuw, als ik
mijn armen om haar heen sla. We kussen en ik proef dat ze mijn tandenborstel
gebruikt heeft. Al kussend voel ik in haar kruis. Ze is nat en dat is niet van
het plassen. We vozen staand naast het bed en dan vraagt ze me om op bed te
gaan liggen.

“Mijn beurt, “ zegt ze, als ik lig. Ze stapt op het bed en
komt ter hoogte van mijn hoofd wijdbeens over me heen staan. Ze biedt me een
geweldig uitzicht op haar harige kruis. Langzaam laat ze zich zakken, tot in
hurkhouding, met haar gat vlak boven mijn gezicht. Na de beurt van gisteravond
heb ik geen enkel bezwaar. Ik til mijn hoofd op en duw mijn neus in haar
schaamhaar. Het blijkt een plaagstootje, of ze bedenkt zich. Ze komt weer overeind
en pakt het overgebleven condoom van het kastje. Met mij voorzien van condoom,
herhaalt ze de gymnastiek van zonet, maar nu boven mijn pik.

Kijk mama, met losse handen, die rare gedachte schiet door
me heen als het haar lukt om zich over mijn pik te laten zakken. Ze steekt haar
handen naar me uit en met haar handen in de mijne begint ze me te berijden. In
mijn ervaring de beweging waarbij mijn pik het best gemasseerd wordt. Ergens in
de evolutie moet het fout gegaan zijn, anders hadden vrouwen wel sterkere
beenspieren gekregen. Louise houdt het knap vol en ik help haar. Ik laat haar
handen los en met mijn handen onder haar lekkere kont help ik haar bij haar
bewegen. Zij geeft het ritme aan en in dat ritme dansen haar borsten. Ze hijgt
en kreunt en net als ik denk, nu komt ze, laat ze zich op me zakken.

Teleurgesteld wil ik een ander standje voorstellen en dan
doet ze iets wat me nog met geen vrouw is overkomen. Het lijkt wel magie en het
is fantastisch. Bijna stilzittend, met mijn pik diep in haar, pulseert haar
schede om mijn pik. Iedere puls is een knijpbeweging. Een knijpbeweging die
mijn sappen doet stromen. Ik voel hoe de druk in me opbouwt en weet dat ik het
niet kan stoppen. Ik geef me over aan het genot. Ik kom klaar. Ik hoor mezelf
grommen en kijk naar haar gezicht dat grimast. Ze kijkt me aan. Haar mond hangt
open en ze kreunt. Haar bekken schokt en zo perst ze me leeg.

Een uurtje later, na een stevig ontbijt en nagezwaaid door
Louise fiets ik weg.

Met dank aan het logies en Louise met een licht gemoed en
een lege zak. Wel is mijn fiets ruim een kilo zwaarder door het bedankcadeau
van Rogier. Een literfles cider, voor mijn goede werken. Weigeren zou onbeleefd
geweest zijn. Nog een kilo meer bergopwaarts. Al trappend ga ik in gedachten
het gebeuren met Louise na. De seks was geweldig en staat zeker in de top vijf
van mijn beste seks ooit. Het vreemde is dat ik me wat schuldig voel. Niet over
de seks, maar over de intimiteit van het samen in slaap vallen en wakker
worden.

Tinus
Boot

Graag jouw
waardering als reactie onder dit verhaal of rechtstreekse mail.